AĞLAMA KIZIM
“Evrende ne varsa, insanda küçük bir numune vardır.”
“Genç kızlar evleneceği zaman ilk başta zenginliğe, güzelliğe bakıyorlar. Aslında huyuna karakterine de iyi bakmak gerekiyormuş.”
✏ Beyza, Neslihan hanım ve Sırrı bey ile başlayan hikaye İlker bey, Sema hanım, İshak, İbrahim bey, Suna hanım, Songül, Sevda, Hasan, Nezahat, Albay Zeki bey, Ayten hanım, Sedat ve diğer karakterler ile farklı hayatların içerisinde beraber yol aldık. Acısıyla, tatlısıyla, hüznüyle, sevinciyle bütün duyguları beraber ben de onlarla yaşadım. Yazarımız öyle akıcı yazmış ki eserin nasıl bittiğini anlamıyorsunuz. Anlaşılır dilde ve içerisinde çok güzel mesajlar içeren, her okurun kendisine büyük dersler çıkarabilecek satırların içerisinde kayboluyorsunuz. Ayrıca yazarın okurları ile ilgisi de mükemmel derecede. Sanki yıllardır tanıştığınız bir dost sıcaklığında, emeğe değer veren güzel bir yürek. Okuyucu yorumlarını okuyup çok etkilendiğim için almıştım eserlerini. Hemen hemen hepsini edindim ve en yakın sürede onları da okuyacağım. Eserin sonunda da okuyucu yorumlarına yer vermesi ne güzel bir düşünceydi öyle.
✏ Eserde baş karakterler; Beyza, Neslihan hanım ve Sırrı bey ile başlayan hikâye, onların mutluluğu, huzuru mükemmeldi. Annesi Neslihan hanımın yaptığı aktiviteler, sohbet toplantıları da çok güzeldi. Konuşmalarda verilen dini bilgiler de insanın yüreğine su serper gibiydi. Bu toplantılar ile oluşan güzel dostlukları, yapılan iyilikleri takdir ettim doğrusu. Böyle yüreği güzel insanların çoğunlukta olmasını diliyorum. En azından yanlış yola sapmış olanları da iyi edip doğru yola çevirmeleri onlar için mücadele etmeleri beni mutlu etti. Aralarından olmayanlara bile iyilikleri dokunması ne güzeldi.
✏ Neslihan hanım, Sırrı bey ve İlker beyin 70’li yıllarda gençliğin nasıl olduğunu anlattıklarında, kısmen 12 Eylül ihtilalinden de bahsedilmiş. O dönemde öğrenci olmanın zorlukları, o günkü neslin neler düşündüğü anlatılmış. O dönemde bir arkadaşlarının inanışlarına kızarken yıllar sonra o kişinin tamamen değiştiğini görünce şaşırmamak elde değildi. Yıllar önceki düşüncelerimiz, yıllar sonra farklı boyutta olabiliyor sonuçta, insanı yaşadıkları ve çevresi değişmesine etken olabiliyor. Arkadaş çevresi çok önemli bu konuda, iyi arkadaşların varsa iyi, kötü bir arkadaş çevren varsa kötü olarak devam ediyorsun. Kitabın arka kapak yazısında okumama rağmen, Neslihan hanımın başına geleni öğrendiğimde yaaa deyiverdim. Anlayın işte esere ne kadar kaptırmışım kendimi.
✏ Sevda’ya da ayrı üzüldüm. Genç kızlarımız genellikle eş seçiminde karakterinden, kişiliğinden çok görünümüne ve maddi olanaklarına bakıyor. Onlar iyi olsun diye düşünüyor ama dış görünüşte, maddiyatta gelip geçici… kalıcı olan kişilikler… UNUTULMAMALI… Her şey ilk başta güzel iken sonradan yaşadıkları kötü olaylara üzüldüm. Ya arkasında destek olacak kimsesi olmasaydı, ölene kadar devam mı edecekti o yaşadığı acıları çekmeye…
✏ Gelelim Songül hanıma; onun yaşadıklarını okurken epeyce daldım romanın içerisine, gözümde canlandırdım her bir kareyi… Annesinin cahilliği, babasının yaptıkları, İstanbul’a ne umutlarla gelip de umduğunu bulamaması ve yaşadığı kötü anlar çok üzücüydü. İstanbul’da birde üvey anne Nezahat ile karşılaşması, onun tam bir üvey anne gibi davranıp kül kedisi muamelesi yapması da ayrı bir üzüntü oldu benim için. Albay Zeki bey ve eşinin Songül’e sahip çıkması beni duygulandırdı. Annesini görmek için köye gitmek istemesi ile annesinin son anlarında yaşadıklarını öğrendiğinde benim bile yüreğim burkuldu. Gözlerim doldu o sahneleri düşününce. Zeki beyin iyiliklerinin sonrasındaki mutluluğun da uzun sürmemesi ve çektiği eziyetlerin artması ile yaptığı evlilik ile huzuru ve mutluluğu yakaladım derken ardı sıra gelen olumsuzluklar benim yüreğimi parçaladı. Hele ki eşinin ona sunduğu teklifi hiçbir kadın yaşamak istemez… Bu yaşadıklarının ödülünü ileride alacağını bilemezdi tabi ki. İyi ki o evin kapısında bayılmış ve Allah onu iyi insanlar ile karşılaştırmış. Umarım öyle zor durumda olan kadınlarımızın karşısına da yüreği güzel insanlar çıkar. O güzel insanların da ona destek olarak iyi yerlere gelmesini sağlamış olması ve onun hayırlı bir insan ile yuva kurmasına vesile olmaları da muhteşemdi. Songül’ün, kötü bir üvey anne ile yaşadıkları tecrübe ile evlendiği kişinin kızının da öyle düşüneceğini sanarak onla konuşmak istemesi ve kendini net biçimde anlatması ile sonlarının iyi olması, birbirlerine kaynaşması ve hayatlarının sevgiyle devam etmesi çok güzel bir mutluluk oldu benim için de. Her üvey anne kötü olacak diye bir kural yok.
✏ Güzel ve sosyal mesajlar içeren bir eser okudum. Sizlere de tavsiyemdir. Yazarımızın bol okuyucuları olmasını diliyorum.
#ismailfatihceylan #ağlamakızım #okudumbitti #yorum
··
549 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.