İnsan bazen anlatmak ister. Kendini,içindekilerini acılarını gözyaşlarını.. ona yük olan her şeyi.
Mrs. C. nin yaşadıklarını ben dinleseydim konuşmanın sonunda hiçbir şey söylemeden durabilirmiydim bilmiyorum. En acısı da o 24 saatin üzerinden 24 yıl geçmesine rağmen hala dün yaşanmış gibi acıyla ve korkusuzca anlatıyor olması... yaşlanmak,geçmişten artık korku duymuyor olmaktan başka bir şey değil zaten.