Neden bilmiyorum ama kitaba kalbim kırık. O kadar kırık ki, gözyaşı bile dökemedim.
Sevgiye her zaman önem vermişimdir. Sevgi, seveni mutlu ediyorsa ne şekilde olursa olsun; sevmekten vazgeçmemesi ve seven kişinin, sevdiğini bir an önce söylemesi taraftarıyımdır. Sevgi de gurur yapılmaz. Bu kitapta bunu daha iyi anladım. Keşke böyle bir yolla anlamasaydın "hocam".
Japonlardaki bu "onur" meselesini 100 yıl geçse de anlamayacağım, bir insan bir insanı sevdiğini sırf "onuru(?)" izin vermiyor diye söylememezlik eder mi ya? Yemin ediyorum kalpten gidecektim kitabın sonlarına doğru. Ha oldu derken, başka bir sorun çıktı... ve bu kitap "gön(ü)l"ümde hep mahzun kalacak...
Bazı şeylerden pişman olsakta gönlümüz unutmaz, orada; yaptığımız o pişmanlık verici şeyde kalır "hocam".
·
220 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.