Her sabah "yeni bir gün" dedikleri şey icin açtığım gözlerimi gerisingeri kapamak, yatağımdan hiç çıkmamak istiyorum.
Toplumun mükemmel hayat kalıplarında yaşayan bir kadın...
Rutinin getirdiği güven duygusundan vazgecemezken, sıradanlıgin getirdiği bıkkınlıgi görmezden gelemiyor. Duygularinin arasında kayboluyor. Ruhunu tekrar canlandırmak için çabalıyor.
Bir çoğumuz için çok tanıdık bir durum bir sabah uyanıp mükemmel görünen hayatımızın mükemmel görünmesi için aslında kendimizden ruhumuzdan vazgectigimizi fark edebiliyoruz.
Eğer bu farkındalık, değişim cesareti veriyorsa olmak istediğimize başlayan yolculuk ve sonunda ulaştığımız yer bizi kendi mükemmelimizle tanıştırıyor.
Paulo Coelho her kitabında sıradan yalın konular seçiyor. Ama sayfaları çevirirken okurun her türlü duyguya ulaşmasını bu duygulari tanımlamasını, dusunmesini, anlamasını sağlamayı başarıyor.
Bazen kim olduğumuzu bulmamız için kendimizi kaybetmemiz gerekiyor.
Cok keyifle okudum...