"Bir inceleme özelliği taşımamaktadır ve yer yer spoiler içerir."
Öncelikle Martin'in mağrur gururundan etkilendiğimi söylemeliyim.
Kendi için biçtiği sonu ve düşünme motorunun arızasından sonraki fikriyatlarını kabul etmiyorum. Büyük haksızlık ve çevresindeki kişileri zihninde idealize etmeden bir son çizemezdi. Birinci tanrısı ve ilhamının alevi Ruth. İkincisi, teçhizatsız denizcisine yol gösteren bir deniz feneri:Spencer. Üçüncüsü ve son uhrevî varlığının izcisi olduğu Brissenden'dı.
Başkalarını azarladığı erdemlerin bütününe o da sahip değildi. Ruth'u büyüleyici bulmasının sebebi sonradan lanetler okuduğu burjuvazi hayaliydi. bataklık olarak gördüğü işçi sınıfından kurtuluş eliydi Ruth'un emeğe alet olmamış elleri.
Bir rüya gibi sevdi, sonrasında gerçekçi olmakla övündü.
Nihayetinde varoluşunu, yok oluşumuyla güçlendirdi.
Bir daha görüşmek üzere Mr Eden. Başınızdan sonunuza. Umarım bir sonraki sefere farklı bir bakışla bakabilirim gözlerimden karbon hissiyatınıza.
Bitirdim ben.
Koydum lavtamı kenara.
Mor üçgüller arasında
Gölgeler asılı durdukça
Şakımak da sona erdi, şarkılar da.
Bitirdim ben.
Koydum lavtamı kenara.
Eskiden bülbüller gibi erken
Çiy düşmüş çalılarda öterken
Yorgun bir ketenkuşuyum şimdi.
Kestim artık sesimi.
Dudağımdaki ezgiler bitti
Öttüğüm zamanlar geçip gitti.
Bitirdim ben
Koydum lavtamı kenara.
·
100 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.