Yazar bize kitap boyunca körlük ne demek onu sorgulatıyor kitaptaki karakterler körlüğü bir şeye benzetiyorlar mesela korkan insan kör olur ya da aşık olan, açlık da aslında insanı en çok kör eden durumlardan biridir. Hepsi aslında bir süre sonra ne zaman kör olduklarını sorgulamaya başlıyorlar ya da şu anda körler mi değiller mi? Kitapta en etkilendiğim yerlerden biri sondaki kilise. Yazar burda kilise bizim bir şeyleri görmemize engel oluyor mu diyor yoksa burda hiç bir şeyin önemi yok mu diyor? Yazarın kitapta değindiği noktalardan bir de böylesi büyük bir salgın durumunda bile insanların gene kendi çıkarlarını düşünmesi hatta bu körlük normalde davrandıklarından bile daha kötü daha acımasız davranabileceklerini gösteriyor. Daha kitabın başında körün arabasını çalıyor adam zaten daha sonraları kitapta bu kör insanlar öyle hale geliyor ki ne ahlaktan eser kalıyor ne temizlikten ne adaletten bu insanlar da körlüğün bir başka boyutunda bulunuyorlar.Duygular hem bizi kör eder hem de görmemize sebep olur. Açlık kör eder ,sevgi kör eder , korku kör eder. Kitap insanı hayattaki davranışlarındaki birçok şeyi sorgulamaya yönlendiriyor acaba kör müyüm ya da ne kadar körüm, neye karşı körüm? Kör insan nasıl davranır, kimsenin görmediğini düşündüğü durumlarda davranışlarında ne kadar ileri gidebilir, ne kadar acımasız olabilir? Oldukça güzel bir kitaptı keyifle okudum.
·
183 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.