Kitap fazlasıyla rahatsız ediciydi. O kadar ki, yazarın başka kitaplarını okuma hevesimi yok etti. Zebercet karakterinin edebiyatımızda çok ünlü olması ve yazarın herkes Zebercet'te kendini bulacak gibi iddialı bir cümle kurması, okuduğum ilk Yusuf Atılgan kitabı olarak bunu seçmeme sebep oldu.
Zebercet kendi halinde, küçük minicik dünyasında yaşayan değişik bir karakterken bir anda fazlasıyla sapık ve katil biri oldu. Otelin müşterisi olan kadının kalan eşyalarıyla bile cinsel temaslarda bulunması, çift müşterilerin odalarını dinlemesi, reşit olmayan hemcinsini arzulaması ve daha birçok şey çok fazla rahatsız ediciydi. Eğer Atılgan herkes Zebercet'te kendini bulacak gibi bir şey demeseydi belki de sadece sapkın bir karakter olarak kalabilirdi, ama yazarın ettiği bu laf tüm bu sapkınlıkları normalleştirme çabası gibi hissettirdi. Bu da kitaptan soğumama sebep oldu. En övülen kısım kısacık bir yerde geçen otel yönetimiyle genel bir devlet yönetimi kıyası ve eleştirisi. Sırf o küçük kısım için kitabı "oo süper" noktasına getirmek fazla abartı bence.
Burayı keşfetmeden önce yorumlara ekşi sözlükten bakardım. Orda bir kişinin yorumu çok dikkatimi çekmişti, o yüzden eğer Yusuf Atılgan o niyetle yazdıysa kitabın hakkını da vermek gerek. Yoruma göre Zebercet'in odası onun bilinciyse hoşlandığı kadın müşterinin odasının Zebercet'in alt katında olması bilinçaltını temsil ediyor, kadının o odaya gelmesi bilinçaltını tetikliyor bu sebepten sürekli geçmişten bir şeyler düşünmeye hatırlamaya başlıyor.
Anlatım tarzı olarak da başta karışık gibi dursa da aslında günümüz popüler yabancı dizileri izliyormuş gibi bir hava yaratıyor. Olaylar gerçekleşirken bir yandan kafasından geçen düşünceleri duyuyoruz, günümüzdeyken bir anda geçmişten bir anıyı görüyoruz.
Ama yine de yazarın o iddialı cümlesi Zebercet'in sapkın yönlerini normalleştirmeymiş gibi hissettirdiği için, benim açımdan rahatsız edici bir kitaptan olumlu yöne geçemiyor.
·
171 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.