Yolların Sonu, Atsız’ın okuduğum dördüncü kitabı oldu. Atsız’ın kitaplarından her zaman etkilenmişimdir. Yine bu kitabında da yeri geldi şiirin coşkusunu yeri geldi hüznünü hissettim. Atsız’ın düşüncesini şimdilerde binlerce insan benimseyip devam ettiriyor ama vaktiyle yalnızlığını kitabın satırlarına gizlemiş. Sık sık vurguladığı yalnızlık duygusunu hissetmemek elde değil. Atsız gibi sevmek; vatanı ve bir kadını.. Kitabın bence ana duygusu bu olmalı. Yazdığı her satırda Türkçülük, Milliyetçilik, Turancılık ilkelerini ele almış bir üstâd. Ömrünü bu ilkelere uygun olarak yaşayıp bu ilkeleri diğer nesle aktarmak istemiş ve buna en uygun yol olarak yazmayı seçip bu uğurda çok emek vermiş olması bile saygıyı hak ediyor. Şiirlerinde kullandığı hece ölçüsü de ne kadar usta bir şair ve yazar olduğunun göstergesi olduğu düşüncesindeyim. Kitapta beğenmedim diyebileceğim tek bir şiir yok. Daha önce okuma şansı bulduğum şiirlerdeki tanıdık hissi çok sevdim. Ruh Adam kitabında olan Mutlak Seveceksin şiirinin bu kitapta da yer almasını isterdim. Topal Asker, Kahramanların Ölümü, Türk Kızı, Özleyiş ve Geri Gelen Mektup enlerim arasında yer alıyor. Siyasi görüşünüz uyuşmayabilir, fikirlerine mesafeli olabilirsiniz ama bana kalırsa Atsız’ın kalemi ile tanışmalısınız.
·
456 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.