1600 lerde Uzun Hasan Efendi ile başlayan tarihi roman, metafor dolu.
Ana karakterimiz oğlu bünyamin.
Uzun hasan efendi bir şurup içerek sürekli uyku halindedir.
Amacı oğlu bünyamin e bir dünya atlası hazırlamak ve vermektir.
Bünyamin bir gün babasında, annesinde ve hatta hayatında eksik parçalar sezer, şuruptan epeyce içerek derin bir uykuya dalar.
Öldü sanılır ve gömülür. Ancak sonra uyanır ve mezardan çıkar.
Sonrasında silik bir kişiliği olan Bünyamin değişik serüvenler yaşamaya başlar.
Zaman geçişleri ile hikayeler ve yan karakterler roman boyunca karşımıza tekrar tekrar çıkar.
Yan karakterler epey fazla.
Arap İhsan Efendi, Alibaz, Ebrehe, Zülfiyar, Dertli, Yankesici aklıma gelen ilk karakterler.
Hepsinin ayrı hikayesi ve zamanı var.
İşlenen zaman dolayısı ile dil de eski olunca romanın Takibi biraz zor işin açıkçası.
Özellikle Uzun İhsan efendi nin "düşünüyorum öyle ise varım" felsefesinin açılımları ve Ebrehe nin metafizik - kara madde detayları çok enteresandı.
Kitap felsefe, metafizik, kimya matematik detayları ile baş döndürüyor.
Romanda pek diyalog yok.
Dış anlatıcı gözü ile izliyoruz hikayeyi.
Ayrıca kadın karakter de yok denecek kadar az.
Çok detaylı bol metaforlu bir anlatımı var.
Ben bir siteden takip etmeye çalıştım ki anladığım, romanda anlatılanın 50 de biri kadar olabilir.
Konu çok net değil.
Sonunu merak ettiğinizi bir kurgu yok.
Kitabın sonu ile başlangıcı neredeyse kuzey güney gibi.
Insepction vari kurgusu, düş içinde düş, hayal-gerçek ikilemi epey beyin yakıyor.
Çok araştırılmış, iyi yazılmış, metafor yağmuruna tutulmuş, içinde belirttiğim gibi felsefe, kimya, matafizik ve matematik başta birçok yan konu barındıran roman çıta üzeri evet.
Ancak okumada zorlandım.
Anlaşılmayan eserlerin üzerine düşülen entellektüel zoraki yorumları çok okudum kitapla ilgili.
Şöyle güzel böyle güzel. baş yapıt vs.
Bir daha okuma fırsatım olursa umarım hakkını verip okuyabilrim.
·
78 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.