8/10
·368 syf.··
Beğendi
·
2021 48. kitabı
İnanın şu an kafam o kadar karışık ki kitabı nasıl anlatabilirim diye düşündüm durdum. Nasıl desem, okuyun diyemiyorum ama okumayın da diyemiyorum. Siyah ve beyaz arası bir şey diyeyim siz anlayın. Çünkü konusu çok güzel, bu kısımda bir sıkıntı yok fakat kitap kaplumbağa hızında ilerliyor. Genelde ayrıntılı anlatımlar beni pek rahatsız etmez ama bu kitap çok uzatılmış. 268 sayfalık kitap 100 civarı olsaymış süper olurmuş. Mesela ana karakterin iç sesini uzun uzun anlatmış yazar. Yani zorlayıcı bir hikâyesi var kitabın. Fakat insan ruhunun karanlık dehlizlerine kadar inen harika bir konusu da var. Bir psikopatın zihninin içine girip beyninin kıvrımlarında geziyoruz ama o kıvrımlar uzadıkça uzuyor. Hareketleri, nasıl bir ruh halinde olduğunu, nasıl hissettiğini tek tek anlatmış yazar. Üstelik geçmiş ile günümüz arasında sık sık gidip geliyoruz ama yol uzun, bitmiyor. Geçmiş, günümüz, yine geçmiş, yine günümüz. Konusundan bahsedecek olursam; sık sık sara nöbeti geçiren yirmi beş yaşındaki Yucin, annesi ve annesinin evlatlık oğlu ile birlikte bir apartman dairesinde yaşıyor. Bir gece geç vakitte çalan bir telefonun sesiyle uyanır Yucin. Uyanır uyanmasına ama her yeri kan içindedir. Yatak, halı, kıyafetleri. Odasından çıkınca evin bazı kısımlarının kan gölüne döndüğünü görür. Geceye ait hiçbir şey hatırlamayan Yucin, ne kadar düşünürse düşünsün zihnindeki kapkaranlık koca bir boşlukla başbaşa kalır. Evin içinde ne olmuştur? Bu kanlar kime aittir? Üstü neden kanla kaplıdır? Yucin tüm bu soruların cevabını ararken, bizler de mantık çerçevesine oturtacak parçaları birleştirmeye çalışıyoruz. Ben okuduğuma memnunum. Hatta kurgu olarak benzerlik olmasa da anlatım olarak Patrick Süskind'un Koku kitabını anımsattı bana. Psikolojik tahliller haddinden fazla evet ama elinizden bırakamayacağız harika bir kurgusu olduğunu belirtmeden geçemiyeceğim.
İyi EvlatYou-jeong Jeong · Doğan Kitap · 2021162 okunma
·
819 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
İncelemenizi spoiler yememek amacıyla tamamiyle okumadım fakat acaba kitapta gerilim (veya varsa psikolojik gerilim) gerçekten gerilim denecek kadar güzel işleniyor mu?