Nuray Takaz Durmuş
@nuraytakaz
1142 okur puanı
Aralık 2015 tarihinde katıldı
Geçmişinden kopamayan alzheimer bir baba, yirmi yıl önce kaybolan kızın podcast programını yapan ikili ve kayıp kızın eski erkek arkadaşı. Kitap bu karakterlerin düşünceleri arasında dönüp duruyor. Kurgu olarak iyiydi, finali ters köşeyle bitti ancak çok ama çok sıkıldım. Kitap bir türlü ilerlemedi. Hikaye sürekli bir çemberin içinde dönüp durdu. Yazar belli ki “yavaş yavaş inşa edilen atmosfer” yaratmak istemiş ama okurun sıkılacağını hiç hesap edememiş.
Baktım kitap ilerlemiyor, okumaya devam edersem huni takmam kaçınılmaz. Ben de yarıdan sonra son 50 sayfaya atladım. Sırf sonunu merak ettiğim için.
Velhasıl, bu kitapla aramızdaki ilişki biraz tek taraflıydı… Ben çabaladım, o ise ısrarla sıkıcı kalmayı tercih etti...
Birkaç okurun beğendiği kitabı maalesef ben sevemedim.
Kitabın tek olumlu yönü iyi başlaması. Merak uyandırıcıydı ancak amatör bir kalemin elinden çıkmış gibi ilerledi.
Bir kere ana karaktere ısınamadım. Bir polis memuru bu kadar aptal olamaz. Önünü görür, olacakları bilir. Bu akılla teşkilattan nasıl atılmadı şaşırdım.
Suçlu-suçlular hemen kendilerini belli etti. Aralarındaki konuşmalardan yola çıkarak her insan ufak bir araştırma ile katil-katilleri bulabilirdi. Ancak gel gör ki, eskiden polis olan karakter bu konuşmayı sonra hatırladı. Tüm bunları geçtim, malûm kişinin katilini kimse bulamamışken, onlar nasıl buldu?
Soruyorum size; hangi polis cinayeti araştırırken bilgisayardaki silinen dosyaları geri yüklemeyi akıl edemez?
Mantık sıfır, duygular sıfır. Her şey yüzeysel ilerledi.
Yani kısaca polisiye dünyasına yeni adım atan genç okurlar bu kitaptan memnun kalacaktır. Deneyimli okurlara kitap çok ama çok basit gelecektir.
İtiraf Odası yazarın üçüncü kitabıymış. İlk kitabı olsaydı bir şans daha verebilirdim ama bu kitap yetti bana. Elveda Lia Middleton. Seninle tanıştım ama hiç sevmedim.
Billy, on yaşındayken en yakın arkadaşı Ethan ile birlikte kaldıkları çadırdan kaçırılır. Polis, Billy’nin kim tarafından, neden kaçırıldığına ya da sonrasında ona ne olduğuna dair en ufak bir ipucu bile bulamaz.
Aradan otuz yıl geçtikten sonra Ethan, baba evine geri döner. Billy’nin kaçırılışının ardındaki gerçeği öğrenme isteği onu derin bir araştırmaya sürükler.
Kitap boyunca okurun zihnini zorlayan bilmeceler, yıllar sonra aydınlatılmayı bekleyen bir kayıp ve her çözdüm sandığınızda ortaya çıkan yeni gelişmeler, merak duygusunu sürekli canlı tutuyor.
Yazarın insanın içindeki kuyuyu ne kadar iyi tarif ettiğini, o kokuşmuş sularda nasıl ustalıkla gezindiğini önceki eserlerinden biliyordum; ama yine de bu kadar karmaşık duyguları böylesine açık, net ve sahici anlatabilmesi beni bir kez daha hayran bıraktı. Bazen yaşarken adını koyamadığımız duyguların, bir başkasının kaleminde bu kadar isabetli şekilde dile geldiğini görmek, insana hem şaşkınlık hem de hayranlık veriyor.
Sonuç olarak; kitap tek solukta okunacak kadar akıcı ve temposu çok dengeli. Düğümler çözüldükçe heyecan giderek artıyor. Uzun zamandır bir kitabı bitirmenin hazzını özlediyseniz, bu eser size o duyguyu yeniden yaşatabilir. Sürprizleriyle, akıcılığıyla ve merak uyandıran kurgusuyla gerçekten çok başarılı bir kitaptı.
