KaosFantastik
Selam. Suç ve Cezayı bu kitabı okumadan önceki gün bitirdim ve sanırsam ilk onun yorumunu girmem gerekiyor ama bir türlü cesaretimi toparlayamıyorum. Aslında bu kitabında yorumunu aniden giriyorum bunun içinde cesaretim yoktu, (ki aslında tüm seriyi bitirdikten sonra girmeyi düşünüyordum) ama ikinci kitabın 140’ıncı sayfalarında mola verme gereği hissettim çünkü her şey bana olağan hızıyla olmuş gibi geliyor. Çok fazla aksiyon var ve sanırım aksiyon kapasitemi doldurdum. Evet... kitabın konusundan bahsetmeye başlıyorum; Kanlı Humma diye bir hastalık yayılıyor ve bu hastalık kişilerde çeşitli izler bırakıyor, bunlara malfetto deniliyor. Toplum içersinde bunların lanetli olduklarına, kötü şans getirdiklerine inanıyorlar ve zorbalık görüp dışlanıyorlar. Ama bu ikinci kitapta öyle bir noktaya geliyor ki Yahudilere yapılan şeylerin benzerini görüyorsunuz. Bu malfettoların özel güce sahip olanları var, bunları Elitler deniliyor. Ve asıl mesele burada başlıyor. Bu arada bu hastalık yetişkinlerde ölümlere sebebiyet veriyor. Yaşayanlar çocuklar. Bizim de gözümüzden okuyan kişi bir malfetto aslında bir elit ve tam yakılırken, Hançerler tarafından kurtarılıyor.
Hikayemiz konusu böyle şimdi yorumu Spoilerlı ve Spoilersız olarak ikiye ayırıyorum.
Spoilersız kısım:
Adeline adlı bir baş karakterimiz var ve genelde herkes ondan nefret ediyor. Ama ben şu ana kadar ondan nefret etmedim. Evet, kalbi kararmış, korkusu ve öfkesi ona güç veriyor... çocukluğu babası tarafından istismar edilerek ve insanlardan dışlanarak geçmiş zaten, nasıl birisi olmasını bekleyebilirsin? Ama bu yine de onun kötü birisi olmasını gerektirmez. Sadece birinci kitapta yaptıklarından onu suçlu bulmuyorum, Teren kısmı mesela ben o kısmı söylerdim, ve X kişisini öldürmezdim. Ama öfkesi var dediğim gibi o öfkesinden besleniyor ve korkusu öfkesiyle birleşince korkunç biri oluyor. Birinci kitap da canavar değildi ama ikinci kitap için aynı şeyi söyleyemem. Enzo... bu kitap da herkesin bir çıkarları vardı, ama ben Enzoya kızmadım çünkü bence aralarında en masum olanı oydu. Tente’ye gelirsek aptalın teki. İlk başta gözlerinin uçuğundan etkilenmiştim çünkü o derece anlatmıştı Adeline. Prensesin kölesi. Ya da kraliçenin mi demeliyim? Burası biraz spoiler oldu ama gereksiz zaten. İçinde merhamet var, ama bu malfetto onu öyle bir nefret ettirmiş ki merhameti sadece onun dışarsında kalanlara. Guilemetta’nın kölesi. (ismini doğru mu yazdım bilmiyorum) ciddi mânâ da beni en çok sinirlendiren karakter. Bu seride bahsedeceğim kişiler varsa da o da bu üç kişiydi. Genel olarak kimseden nefret etmedim. Ha, bu arada. Sonu beni öyle şaşırttı ki- ( o kısımdan bahsediyorum) neye uğradığımı şaşırdım. Okuyunca siz de anlarsınız. Ağlamaya o olaydan sonra başladım ama çok da ağlayamadım. Belki de şaşkınlığımdandı. Uzun süredir kitaplarda şaşkınlığa uğramıyordum bu yönden iyi, ve uzun zamandır böyle akıcı bir kitap da okumuyorum. Aynı gün içerisinde bitti. Spoilersız kısım bitti gelelim Spoilerlı kısıma.
Spoilerlı Kısım: (çok spoilerlı, okumayanlar kesinlikle okumasın....) uyarı bitmiştir.
BEN HÂLÂ ENZONUN ÖLDÜĞÜNÜ KABULLENEMİYORUM. Nasıl ya? Cidden nasıl? Aklımın ucundan dahi geçmemişti. Baş karakter sonuçta... nasıl olabilirdi? Ama Marıe Lu acımamış. Sahiden, baş rolün ölmemesi gibi bir şey yok. Her an Adeline ölebilir ve bizde ortadan kaybolabiliriz. Adeline... lütfen, bana Tente yılanına nasıl uyduğunu anlat. Haklısın, elinde sevdiğin biri var ve korkuyorsun. Düşündükçe... ilk kitap da ikinciye göre çok masumdun...benim, gümüş kekim. Ama bana kalırsa en başından söylemeliydin(bunu baştaki kısım için söylüyorum) ama iyi ki de söylememişsin!!! O son kısımlar neydi öyle! İnanamadım. İyi ki de söylememişsin. R? Ah R! Senden neredeyse hoşlanmıyorum, son kısımda sana katıldım Adeline. İyi ki söylememişsin. Ortadan çok kolay çıkartabilirlermiş seni... bir insanı mal gibi kullanmak? Çıldırmak? Ben? Onlara son kısımda yardım etmen bile onların için çok büyük şanstı??? Ama bebeğim biliyorsun ki en masumusunuz Enzoydu. Onun ölmesi... gömülmesi. Aslında o da seni kullandı ama diğer ölçülerle karşılaştırırsak, bu diğerlerinin yanında hiç. Cidden. Adeline?? Neden bana Tante’yi öldürdüğünü söyleyebilir misin??? Tante boşu boşuna öldü, ben Tante’nin yerinde olsam ben de onun gibi yapardım. Ama senin gibi de ona acı çektirirdim, ama öldürmezdim. Belki de onu öldürmekten başka çaren yoktu, ilerisinini göremiyorum çünkü çok karanlık. İkinci kitapta 140’larda falanım, ama fark ediyorum da senin kalbinin karanlığı beni boğdu. Ondan biraz ara vermek zorunda hissettim. Neyse yorum bitmiştir. Hoşçakalın.
·
557 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.