Spoiler içerebilir :)
Ela gözlü pars...Paşa soyundan gelen dönemin en güzel kadınlarından biri Celile. Güzelliği kadar aklı, inatçılığı, hırsı ile de ön plana çıkan, ne istediği bilen, kendi ayakları üzerinde durmaktan asla korkmayan bir kadın, bir anne...
Osman Balcıgil'in Eylül romanını okuduktan sonra Celile'yi de okumaya karar verdim. Kitap gerçekten çok akıcı ve hızla bitirebileceğiniz bir kitap. Açıkçası kitabı beğendim fakat Eylül romanını daha çok sevmiştim. Onda bulduğum zevki malesef bu kitabında bulamadım. İlk bu kitabını okumuş olsaydım fikrim nasıl olurdu bilemiyorum. Celile'nin mücadelesi gerçekten taktir edilesi...Örnek alınabilecek bir yaşam...Fakat yazarın anlatışından mı bilemem ama bana fazla övülmüş fazla abartılmış geldi ve bu yüzden bende bir miktar iticilik oluşturdu diyebilirim. Paşa soyundan gelmiş, kayınpederi dönemin en saygın insanlarından, her türlü imkana sahip bir kadın. Oğlu Nazım Hikmet hangi hapishane nakledilirse orada ev tutup sürekli onun yanında olması. Bu imkana sahip kaç kişi var? Neyse dediğim gibi yine de kitabı beğendim. Okumayı düşünenlere tavsiye ederim.
Son olarak şiir okumayı ya da dinlemeyi pek sevmem. Kitapta yer yer Nazım'ın şiirlerine yer verilmiş. Şiiri kime ve neden yazdığını bilerek okumak gerçekten çok farklıymış. Belki şiir kitabı okumaya Nazım ile başlayabilirim...Yahya Kemal'i unutuyordum:)Unutmadan onun için de bir iki şey yazmak istiyorum. Yahya Kemal'in o korkaklığı gerçekte çok sinir bozucuydu. Son ana kadar bir umut faydalı bir şey yapacak diye bekledim malesef olmadı. Ama bu aşka bi de onun penceresinden bakmak lazım. Acaba neden öyle davrandı? :(
·
251 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.