Atatürk'ün en sevdiği roman olduğunu öğrendikten sonra hemen alıp okuduğum bir kitaptı. Kitabın içine girdiğimde 'acı insanı olgunlaştırır.'' sözünü iliklerime kadar hissettim.Size duygularınıza sahip çıkmanızı,asla pes etmemenizi ve ayın 15 günü karanlıksa 15 gününün aydınlık olduğunu anlatıyor. Aşk romanı tarafından ele alırsak da , birbirinin kaderi olan insanların er geç kavuştuğunu... Yaşadığım çağ sebebiyle kitapta bana abartı gelen yerler olsa da genel olarak kötü insanlar olduğu kadar iyi insanların olduğunu da anlatıyor. Kitap bittiğinde kitaba bir duygu yüklemek istersek bence bu naiflik olurdu... Kendi duygularımı Feride'nin duygularıyla karşılaştırdığımda neden bu kadar çok kendimizi kısıtlıyoruz ve insanlara mutlu gözükmeye çalışıyoruz diye düşündüm.Mutsuzsak ağlayabiliriz ve mutluysak gülebiliriz ancak Feride, Kamran'ın evliliğine eline gülün dikeni battığı için ağladı ve kendini kandırdığını biliyordu... Gerçekten çok güzel bir roman ve ben tam olarak hislerimi ifade edemesem de umarım ki herkes duygularını gizlemek zorunda kalmadan olgunlaşabilir. Ancak bu olgunlaşmanın zamanı geldiğinde olması dileğiyle. Okuyalım,okutturalım
·
160 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.