Yine bir Nermin Yıldırım kitabı ile başı dönmüş ben, buradayım. Son zamanlarda en çok beğendiğim yazarlar arasında kendisi.
Bu kitabı okurken 'ben yazsam ancak böyle cümleler kurardım' dediğim bir çok altı çizili cümleye rastlamak, yine beni benden aldı.Dilinin akıcılığı, bir kadının ağzından bir kadını kendiyle ve hayatla bu kadar cesurca dalga geçebilmesi okumak... Yine bir psikolojik çözümleme deryası ve yine bilmediğim bir sürü yeni kelimeyi, kelime dağarcığıma eklemesi işin cabası.
Ama şunu ifade etmeden geçemeyeceğim bir yazar nasıl olurda okuduğum iki farklı kitapta sanki farklı iki yazar yazmış gibi hissettirebilir?
Konusu da şöyle ki;
Bir kadının kocasını aldatması gibi bilindik bir konu ile başlayan ve sevgilisinin terk etmesi ile yıkılan bir kadının onu unutmak için 'Mazi İmha Merkezi'diye bir yere gitmesiyle başlar Feribe'nin hikayesi. Bu arada merak ettim neden Feribe ismini seçtiğini ve yine kitaptaki hikayeye gayet uyumlu bir isim seçtiğini farklı ettim 'aldanmış' demekmiş. Feribenin mantıksal yaşamı içerisinde seçimlerini, seçimlerinin nedenlerinin çözülmeyerek ilerleyişi elinizden bırakmayı istemeyeceğiniz bir romana dönüştürüyor.
Ben hangi kitabı okusam diye kitaplardan fal tutmuşken karşıma çıktı ve bir kez daha anladım ki her kitabın zamanı vardır. Güzel zamanda geldi. Umarım size de iyi gelir.
Keyifli okumalar...
·
316 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.