“Keşke insanlar da yunuslar kadar iyi olsaydı.”
Kitabın kapağında da yer alan bu söz aslında çok şey anlatıyor. Keşke insanlar da yunuslar kadar iyi olsaydı da, o insanların bulundukları Dünya’da yaşanmaya değer bir yer olsaydı. Oysa her gün duyduğumuz, birebir şahit olduğumuz o kötü olaylar bize armağan olarak sunulan bu dünyanın ve yaşamın aslında ne kadar da çekilmez olduğunu düşündürüyor hepimize. Peki neden? Neden her gün yeni bir kötü olaya uyanıyoruz? Hatta öyle bir hale geldik ki olanları duyup hiç şaşırmıyoruz. Neden bizler bu olayların temeline inip, onları engellemek için uğraşmak yerine yaşanılanları kanıksayıp, oturuyoruz yerimize? Bunun gibi üzerine düşünülmesi ve cevaplandırılması gereken bir sürü soru var aslında. Herkes bu sorularında varlığının farkında ama cevabını bildiği halde susuyor belki de.
İşte bu kitapta her gün haberlerde, internette gördüğümüz ya da yanıbaşımızda şahit olduğumuz o kötü olayları konu ediniyor. Klasik Livaneli kalemi. Sıkmadan, yormadan anlatımıyla hem okurken zevk veriyor, hem de hepimizi düşünmeye ve sorgulamaya davet diyor. Her kitabında başarılı şekilde yaptığı güncel toplumsal sorunları da oldukça başarılı şekilde yansıttığı bir kitap olmuş yine. Göçmen problemi, o çok güzel ve değerini bir türlü anlayamadığımız denizlerimizin, ormanlarımızın, doğamızın yine insan eliyle sırf rant uğruna yok edilişi, doğa da yaşayan o canlılarımızın hiç düşünülmeden yok olmaya terk edilişi, dünya da yine ekonomik çıkar uğruna yapılan savaşlar ve bu uğurda hayatları mahvolan aileler, kadınlar ve özellikle çocukların yaşadıkları ve daha nice kötü olaylar. Uzak olsanız da o denizlere, o ormanlara, o hayvanlara, o insanlara hissediyorsunuz ve üzülüyorsunuz.
Böyleydi işte Balıkçı ve Oğlu. Livaneli’nin Son Ada romanında işlediği o doğa katliamını da aklıma getirdi benim okurken. Ayrıca kitabın içinde ve sonunda yer alan söyleşide de Hemingway anımsatması çok güzeldi. Hem Hemingway’ın İhtiyar Adam ve Deniz romanına hemde Hemingway’ın kalemine ilişkin çok güzel yorumlar barındırıyordu. Çok sevdiğim bir yazara bu satırlarda tekrar rastlamak beni çokça mutlu etti.
Kitap bitince de işte ilk başta bahsettiğim ve kitabın kapağında da yer alan o söze geliyoruz. İnsanlar iyi olsaydı bu yaşanılan kötü olaylar, katledilen çevre ve hayvanlar, hayatları mahvolan insanlar ve güzel bir hayat yaşamı ihtimalleri bile bulunmayan o çocuklar olur muydu? Biraz düşünelim bunun üzerine, iyi olmak sanılanın aksine o kadar da zor değildir belki de…
·
160 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.