Zeze bu seninle ikinci buluşmamız...
Şeker portakalında olduğu gibi bu kitapta da yaşattın bize her şeyi. Gittiğin her sokağa, okula, yaptığın yaramazlıklara bizi de yolcu ettin. Çoğu sayfasında ağlattın, bazen de güldürdün. Zeze, sanırım büyümek senin de dediğin gibi o kadar da güzel değil. Çünkü büyüdükçe insanın yüreğindeki o sürekli akıl veren kurbağası da gidiyor. Aynı senin kurbağan gibi. Sanırım bazı şeyleri tek başımıza devam ettirmek zorundayız. Büyümek zorundayız Zeze. Veda edişlerindeki acıyı nasıl taşıdın bilmiyorum. Veda etmek bile ne büyük meziyet...
Hayatın boyunca son veda edişlerinin olmasını diledim okurken. Ama yüreğin sağlam olduğu sürece her şeyin üstesinden geliniyor sanırım. Sen bunu bize kanıtladın.
Umarım önceki hayatını geride bırakıp en güzel şeylere yelken açabilirsin, büyümesine rağmen hala kalbi çocuk olan minik Zeze...
·
252 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.