Özdenören’in okuduğum ilk kitabı. Beni çok derinden sarstı. Yedi güzel adamın, Özdenören’in diğer kitabına başlamadan önce başka bir kitap okuyup sonra tekrar “Gül Yetiştiren Adam” ı okumalıyım. Bu kitabın içindekileri tam anlamıyla idrak etmeden yazarın diğer eserlerine başlayamam. Beynimin kıvırcıklarında bıraktığı tad ; kafanın içindeki hengameyle kendini sokağa atıp saatlerce yürüdükten sonra eve dönüş yolunda halden anlayan arkadaşınla karşılaşıp iyiki karşıma çıktın güzel insan demek gibi bir tad...