Savaş insanları yalnızlaştırır acziyetini hatırlatır değil mi.... ya savaşı kendi eksikliği ile olursa. Kitabı okurken başlarda savaşa silaha odaklanırken bana göre asıl acı en sonda kendini gösteriyor. Dostoyevski "insanın canını en çok acıtan şey; hayal kırıklıkları değil, yaşanması mümkünken yaşayamadığı mutluluklardır " diyor ya, işte kitabın sonunda verdiği mücadelenin sevdiği ile yaşayacaklarına değeceğini düşünürken onu sonsuza kadar kaybetmesi eksik kalması asıl savaşı kaybettirdi kahramanımıza....
·
117 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.