Postmodern roman, okuması ve anlaması oldukça zor bir tür. Zamanın, karakterlerin ve olayların iç içe geçmiş olması okurken dikkat gerektiriyor. Bu sebeptendir ülkemizde bu türün okuyucusu az, türe aşına olmayanlar da genellikle yarım bırakıyor.. Bu türün günümüzdeki yazarlarından Hasan Ali Toptaş'ın külliyatında sıradaki kitabım buydu.
Her ne kadar okurken zorlasa da bittikten sonra işte roman böyle olmalı dedirtti. Üç kahramanın iç içe geçmiş şekilde anlatılan hikayelerinde yalnızlaşma, kendini arama ve kentin insanı sürüklediği kaos ortamını oldukça çarpıcı şekilde hissediyorsunuz. ilk hikayede karşımıza çıkan, adı olmayan "radyoevindeki adam" bürokrasi hiyerarşisi içerisinde kaybolan insanı gözümüzün önüne sermiş. Bütün çabalarına rağmen istediği işe giremeyen bu kahramanımız bürokrasi içerisinde ezilir ve kaybolur. Hikayenin sonunda adam olmaktan çıkıp yavaş yavaş oralarda gezinen “paspal bir köpeğe” benzetilir.
İkinci hikayede Cebrail dedeyi okuyoruz. Köyden kente göç eden bu dedemiz bir sel felaketinin içerisinde bulur kendini. Sele kapılmamak için çırpınır, uğraşır. o uğraşırken yanından türlü eşyalar geçip gider. O eşyalar şehrin hayatımızdan alıp götürdükleridir aslında. Dedemiz bunları tutmaya çalışır ama pek bir şey yapamaz. Akıntıya kapılıp gider her şey.
Şöyle bir düşünelim, köyden kentte geldiğimizde neleri bıraktık kentin kaos ortamına. Şehirde neler akıp gitti yanımızdan? Neleri tutamadık?
Gelelim son hikayeye. Yazarın dayısının hikayesinin anlatıldığı son kısım. "Dünyanın şeklini almak istiyorum" der dayı. Hikayenin sonunda kolları ve ayakları olmayan bir biçime sokulur. bir topa benzetilir ve çocuklar onunla top oynar. Kendini arayan dayımız dünyanın şeklini almıştır gerçekten de. Ama çocukların top oynadığı bir halde.
Kitabı okumaya başlarken ilk cümlenin küçük harfle başlamasına pek anlam verememiştim. Ama son cümleyi okuyunca "işte gerçek bir post modern roman" dedim. Türü sevenler için kesinlikle önerebileceğim bir kitap. Keyifli okumalar.
·
1 +1'leme
·1.402 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
