Kitabı ilk elime aldığımda biraz kararsızdım açıkcası, her an okumadan bırakabilecek bir vaziyette olmamın sebebi ise kitap hakkında çevremden aldığım eleştirilerin pek iyi olmamasıydı. Fakat şu an kitabı bitirdim ve iyiki de okumuşum. Kısa olabilir ama her sayfası size insanlığın acizliğini, çaresizliğini, boyun eğişini derinden hissettirebilecek nitelikte. Ayrıca her insanın içinde kalmış bir kabullenmişlik duygusuna sertçe dokunuyor ve yarınınız için hayal kurmanız için uyarıyor sizi. Kitaptaki yaşlı adam Candy'nin, en iyi dostu olan köpeğini kendi vurmadığı için yaşadığı pişmanlığı, George'nin, Lennie'yi bizzat kendi vurmasının da bir sebebi olarak algıladım. Ayrıca Lennie ve George arasındaki ilişkiyi de "Avcı Adam ve Ayı" hikayesine benzettim. Kitabı okumam yaklaşık 2 saatimi aldı, bense 2 saat karşılığında hayal kurmanın yaşamayı sürdürmenin bir vazgeçilmezi olduğunu öğrendim.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.