Duygularımı nasıl tarif edebileceğimi bilemiyorum. Bu güne kadar okuduğum en dolu dolu geçmiş dönem kitaplarından birisi olabilir. "Geçmiş dönem" tanımlamasını kullanma nedenim, elbette ki bizim tanıdığımız Açlık Oyunları'nın daha öncesinden, oyunların nasıl ortaya çıktığı ve nasıl şekillendiği o dönemi anlatması...
Kısaca özetlersek, ana seriden tanıdığımız Coriolanus Snow'un gençlik zamanlarını ele alıyordu kitap.
Nasıl Açlık Oyunları'na dahil olduğunu ve asıl seride okuduğumuz Başkan Snow karakterinin nasıl geliştiğini okudum...
Açıkçası, Snow'a karşı farklı farklı duygular içindeyim. Asıl seriyi okurken de, Snow'un diğer kitaplardaki saf kötülere kıyasla daha "geçerli sebeplerle" karşı tarafta olduğunu düşünüyordum. Kendi bildiği ve sağlayabildiği düzenle, herkesin refah içinde olacağını düşündüğü için elindeki düzeni ve gücü korumaya çalıştığını düşünüyordum ve onu iğrenç bir kötü karakter olarak görememiştim, her ne kadar çok sevdiğim karakterleri öldürmüş olsa bile...
Ama bu kitabı okurken, Snow'u daha yakından tanırken düşüncelerini öğrenirken aslında Başkan Snow olma yolunda, onun da acı çektiği zamanlar olduğunu düşündüm.
Öte yandan, serinin diğer karakterlerine değinecek olursak... Lucy Gray, Sejanus hatta Clemensia... Bu karakterler de beni pek derinden etkilediler.
Kitapta beni en çok etkileyen karakter, Coriolanus'tu. Ondan sonra, Lucy Gray geliyordu.
12'nci mıntıkanın alaycı kuşlarıyla, şarkı söyleyen hayalet kızı.
Zekası, sesi ve her şeye rağmen rengarenk kişiliğiyle, kitapta parlak bir noktaydı ve onun bütün gizemli hallerini çok sevdim. Ayrıca adını aldığı baladın da hakkını vermiş olması beni çok etkiledi.
Çünkü bu kitabı okurken, pek çok karakter aldıkları ismin hakkını veriyordu.
Mesela, kitabın adı da öyleydi. Kuşların ve Yılanların Şarkısı; gerçekten de etkileyici bir şekilde kitap ismi, kitaba yedirilmişti.
Gelelim, kitaptaki yanan karakterimize... Sejanus. Beni derinden etkileyen bir sonun oldu ve gerçekten gözlerimin dolmasına engel olamadığım bir sahneydi ve içimin ne kadar acıdığını tarif etmek zor.
Arkadaşların birbirine ihanet etmesi, beni her zaman derinden yaralayan bir detay olmuştur. Burada, Snow'un ihanete ne kadar meyilli olduğunu biliyor olsam da bir parçam, gerçekten de arkadaş olduklarını ve onların arasında bir bağ kurulduğunu düşünmek için epey çırpındı.
Aslında yazmak, detaylı detaylı hakkında konuşmak istediğim çok fazla şey var çünkü yaklaşık 600 sayfalık bu kitap, gerçekten tek bir boş anı bile olmayan dolu dolu olayların yaşandığı bir kitaptı.
Çok severek okudum, biraz üçüncü bölümde sıkılmış olsam da (olayların nasıl şekilleneceğini az çok tahmin ettiğim için duygusal bir bulanmaya hazırlamıştım kendimi ve o sahne geldiğinde, ufak çaplı bir çöküş yaşamıştım, bu yüzden kitabın üçüncü bölümü benim için açık ara en çöküntülü bölümü oldu) genel hatlarıyla çok güzel bir kitaptı.
Açlık Oyunları serisini okuyup, sevmiş herkesin mutlaka okuması gereken bir kitap da diyebilirim.
Bir yanım, deli gibi Haymitch'in kazandığı Açlık Oyunları döneminin de kitabını okumak istedi... Ancak henüz öyle bir kitap ortalıkta yok ve Suzanne yazar mı bilmiyorum, yazarsa o kitabı çıktığı gün alabilirmişim gibi hissediyorum...
··
1 +1'leme
·1.369 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
