Fay hatları bir ailenin 4 kuşak hikayesini anlatıyor. Ama anlatıcıların hepsi 6 yaşında... 2004 yılından geriye doğru giderek inanılmaz bir hayat hikayesi okuyoruz. İlk hikayenin baş kahramını Sol. Onun gözünden dünyayı, hayatını ve ailesini tanıyoruz. Sonrasında ise baş kahramanımız değişiyor ve Sol’un babası 6 yaşında kendi hayatını anlatmaya başlıyor. İnsanın babasının çocukken ki hislerini okuması çok acayip bir şey olsa gerek. Bazen verdiğimiz tepkilerde, onları anlamaya çalıştığımızda acaba 6 yaşındaki hayatlarından bakabilir miyiz dünyaya diye düşündüm bu satırlarda..Sol’un babası Randall’ın hikayesi biter bitmez büyükanne Sadie’ye geliyor sıra. Ve 6 yaşındaki Sadie’nin yaşamını okurken ailenin sırları yavaş yavaş aydınlanmaya başlıyor. Sadie’nin annesi Kristina ise tüm geçmişi aydınlatıyor. Yaşanmışlıkları, nedenlerini çok daha iyi anlıyorsunuz bu şekilde..
Keşke bizim de hayatlarımızda böyle geriye dönük tüm aile geçmişimizi okuma şansımız olsaydı..Ya da kızdığımız tüm insanları zaman zaman karşımızda 6 yaşındaki hayatları ile görme şansımız olsaydı.. Belki öfkemiz, kavgalarımız yatışırdı, hatalarımız azalırdı. Ya da hata diye bir şeyin olmadığını her şeyin geçmiş hayatlarımızın bir yansıması olduğunu anlardık. ’’Keşke annem / babam ….’’ ile başlayan cümlelerimiz hiç olmazdı belki de..
Ben çok etkilendim…Kurguyu, sade dilini çok beğendim. Bu senenin en iyi okuduğum kitapları arasına kesin eklerim..
·
684 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.