İdamı ileri sürmek için gerekçeniz nedir diye sordu ilk defa kendisiyle tanıştığımda Victor Hugo.
Bazı zamanlar duyduğumuz korkunç haberler sonucunda aklıma ya idam olsaydı ne olurdu gibi bir soru takılırdı.Adaleti sağlamak için buna başvurmanın gerektiğini düşünmek bile üzerdi beni.Victor Hugo eğer sorunu kökten çözmek istiyorsak bunun için ömür boyu hapis yeterlidir diyor evet aşırı mantıklı ama bunu sağlamak için de güçlü bir ceza hukukuna sahip olmak gerekir.Sonra malumunuz bugün başkasının başına gelen şey yarın bizim başımıza gelmez diye bir kural yok.Böyle olunca bilinçaltındaki o öç alma duygusu ortaya çıkıyor.Buna önerisi de iyileştirmek için düzeltmeliyiz çözüm yöntemine çıkıyor. Gelişen bir toplum olmak istiyorsak zaten bu çağ dışı uygulamayı bırakmak en mantıklı olay oluyor.Ancak o zamanlarda bunu anlamanın çok zor olduğunu bilen Victor Hugo bir de idam mahkumundan öğrenelim yaşadıklarını demiş ve başlamış yazmaya.
Mahkumun cinayet suçuyla idam edileceğinden başka kimi öldürdüğünü ve neden öldürdüğünü bilmiyoruz.Böyle olunca herhangi bir kötü duygu olmadan onun yaşadıklarını anlamaya çalışıyoruz.Victor Hugo’nun asıl demek istediği zaten mahkuma suçunun cezası olarak hapis veya kürek cezası veriyorsunuz ancak ölümle cezalandırınca sadece onu değil onunla beraber ona bağlı olan herkesi cezalandırıyorsunuz.Burada da o duygu küçük kızına olan bağlılıyla bizlere veriliyor.Bu öyle duygusal boyuttan ziyade kızın kendisine ait olmayan bir suçun ileride hayatını etkileyecek olmasıyla alakalı.Ölüm cezandan çok arkanda bıraktıklarını düşünmeye başlıyorsun.6 ay sonunda idam edilmesine rağmen 6 ayın başında başlıyor bu korku bu endişe .Kitabın bir yerinde geçiyor zaten belki ben şu an dışarda yaşayan herhangi bir insandan daha uzun yaşayacağım ancak olay zaten ne zaman öleceğini bilmemekte.
Önsöz ile başlayıp kitabı ölümle bitirince
sadece tek bir soru kalıyor aklımda: Artık idamı ileri sürmek için gerekçen ne?
·
247 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.