Son Ada
“Zaten bir yerde kötülük varsa, oradaki herkes biraz suçludur.”
Sanırım Zülfü Livaneli’nin hiçbir kitabı için “kötü olmuş, bunu sevmedim” diyemeyeceğim. ‘Son Ada’ kitabı da okuduğum diğer kitapları gibi insanın en derinlerine işliyor ve bir şeyleri otomatik olarak sorgulatıyor. Kendisinin de “En politik kitabım” olarak bahsettiği bu kitabında, insanoğluna dair birçok çelişkiye yer veriyor. Sadece siyasi yönden incelenmemesi de gerekiyor tabii, insanların iyilik ve kötülük kavramlarını nasıl doldurduğunu, aslında iyilik ve kötülüğün şartlara göre şekillenebildiğini de çok güzel şekilde işlemiş. Her insan, içinde kötülükle mi doğar yoksa bunu zamanla mı öğrenir? Tartışılacak bir konu fakat bir insan gerçekten saf iyiliği taşıyorsa hiçbir koşulda kötüye boyun eğmeyecektir. Kitabın içinde çok sevdiğim iki kitabı çağrıştıran olaylarla karşılaştım, toplumun/topluluğun kendi elleriyle, kendi oylarıyla göz göre göre kendi hayatlarını zindana çevirecek otorite güce diktatörlük vermesi ‘Hayvan Çiftliği’ kitabını, herkesin iyi geçinirken kendisini kurtarıcı ilan eden, hiçbir sorun yokken hayali sorunlar çıkaran bir kişiye uyup, asla yapmayacakları şeyleri kabul ederek vahşileşmesi de ‘Sineklerin Tanrısı’ kitabını anımsattı. Tabii ki Livaneli’nin kalemi çok başka ve bu kitaplardan kendi hikayesini ayıracak kadar usta bir yazar…
Hayal etmesi bile çok güzel bir ütopyada başlayan hikaye, insan hırsının doymak bilmez açgözlülüğü ile adeta cehennemi aratmayacak bir distopyaya dönüşüyor. İçinde mutlu insanların, doğa ile, hayvanlar ile, kavgasız gürültüsüz yaşadığı, çok güzel cennet parçası bir ada vardır ve o adaya bir gün büyük bir siyasetçi gelir… Gerisini tahmin etmek çok da zor olmasa gerek ama yine de hikayeyi yazardan dinlemek çok daha iyi olacak…
Herkese iyi okumalar…
·
107 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.