"Rüzgarlar gibidir hayatımızın imkanları, yine de insan neden cesaret etmez ki yelken açmaya? Her şey yaşanmamış bir hayattan daha iyidir, hatta felaket bile - acı, ümitsizlik, cürüm, her şey ama her şey boşluktan iyidir!"
Kitabı, "İnsanlığımı Yitirirken" ile beraber okuduğumdan biraz daha etkili oldu benim için. O zamanlardaki yazarın (savaş sonrasında kısa ve keskin hatlı bir üslup geliştirdiğinden bahsediliyor) tutumuyla benim hayata karşı tutumum benzer.
Karakterimiz hakim ideolojiye karşı direnci olan bunun için seçimler yapmış ve bunların sonucuna katlanmayı göze almış. Hayatını bu seçimler doğrultusunda anlamlandırmaya çalışıyor ve bu yolda başarısızlığı kendine zül sayıyor.
Ölü bir yaşayan mı yoksa yaşayan bir ölü mü olmayı istersiniz? Bunu düşünün :)
·
207 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.