Savaş yaşanırken madalyonun diğer yüzünü yani
kıtlığı, çaresizliği, aşkı, özlemi anlatan nadide eser. Kitabı okumadım adeta yaşadım. Kasım’ın askere giderken Aliman’ın duyduğu üzüntüyü, Maysalbek’i istasyonda kısa bir an gören Tolgonay’ın çaresizlikten başını tren raylarına vuruşunu, evlerine gelen şehit haberlerinin acısını ve daha nicesini yüreğimin derinliklerine hissettim. Bu hissiyatı bizlere yaşatan ise Tolgonay! Eşini, çocuklarını ve en sonda da gelinini toprağa vermiş, yaşamak için tek sebebi elinde torunu kalmıştı. Dert ortağı ise Toprak Ana idi. İşte bu ikilinin dertleşmesinden doğan roman. Herkes okumalı, okutmalı…