Merhaba
Pollyanna'nın yorumuyla geldim.
Gerçekten Pollyanna'nın yeri benim için çok çok ayrı. Zaten bunu her fırsatta dile getiriyorum. Birde en yakın arkadaşım bana doğum günümde çok özel bir notla bu kitabı almış, en anlamlı kitaplarımdan oldu kendisi.. <3
İlkokulda okuma saatleri yapardık ve ben Çocuk kitabını üç defadan fazla okumuş, öğretmenimden de azar işitmiştim hep aynı kitabı okuyorum diye. Her seferinde de okuduğum günün akşamı aynı kitabı aynı hevesle anneme anlatırdım.
"Ama Polly Teyzeciğim! bana yaşamak için hiç vakit ayırmadın."
"Yaşamak için mi? O ne demekmiş? Sanki bunları yaparken yaşamayacaksın?"
"Elbette nefes alacağım, Polly Teyze fakat yaşıyor olmayacağım. Uyurken de sürekli nefes alırız fakat yaşamayız. Yaşamak derken istediğin şeyleri yapmaktan bahsediyorum. Dışarıda oynamaktan, kendi kendime kitap okumaktan, tepelere çıkmaktan, Bay Tom'la ve Nancy'le sohbet etmekten, evler, insanlar görmekten, dün geldiğim güzel caddeleri keşfetmekten... Benim için yaşamak bunlar, Polly Teyze. Sadece nefes almak değil."
En sevdiğim alıntı.
Küçük bir çocuğun, bir kasabayı nasıl değiştirdigini, Mutluluk Oyunu'nun o kasaba insanlarını nasıl sarıp sarmaladığını anlatan enfes bir kitap.
Kitabı öyle özlemişim ki anlatamam.
Büyük bir heyecanla okudum.
Diyecek çok şeyim var aslında Pollyanna ile ilgili ama okumalısınız diyorum.
Mutlu olmak, sevinmek için sebep arıyorsanız Pollyanna'yı okumalısınız.
Konusuna gelecek olursak annesinden sonra babasını da kaybeden Pollyanna Polly Teyzesinin yanına taşınır. Teyzesi pek sevinmese de onu iyi bir şekilde büyütmeyi kendisine görev edinir. Zaten Polly Teyzesinin yanına taşındıktan sonra olaylar başlıyor. Büyüklerinde severek okuyacağı bir kitap. Bir sürü şahane alıntılarla dolu. Arada sizinle de paylaşacağım.
Kitabınız Bol Olsun.