Ortaokul yıllarımda Cengiz Aytmatovla tanışmamı sağlayan kitaptır kendisi.
Henüz çocuğum, zor iklim ve hayat koşulları içinde yaşıyorum. Dünyam yaşadığım yerle sınırlı. Benden çevremde bir sürü var ama hiç yok! Küçük ama oldukça güzel bir dünya. Zorluğuyla güzel, çabamla renkli. Ufak olaylardan aldığım keyif ve hayallerim her sabaha heyecanla başlamamı sağlayan dostlarım.
Kütüphaneye başkan seçilmiştim. Sorumluluk sahibi olmak o küçük dünyamı daha da şenlendirmişti. O vakitlerde gördüm Beyaz Gemiyi. Kitap kapağının rengi maviydi. Ve mavi, renkler içinde benim hep gözdem olmuştur. Gördüğüm gibi almış ve hemencecik bitirmiştim. "Benim dünyamdan başka yerlerde varmış demiş ve hiç tanımadığım karakterle aynı durumda olabilecek çocuklar için ağlamıştım. Onlar için üzüldüğümü bilirlerse belki mutlu olurlar diye. Keşke arkadaşı olabilsem beraber balık olabilsek demiştim. Yüzmeyi bilmiyordum ama Isık Gölde tüm kuvvetimle arkadaşımla balık olmak için yüzebileceğimi düşünmüştüm.
Küçük dünyam, duygularımla genişlediyse ve hayatımda "diğerlerin varlığı" kavramı kendine yer bulduysa bunun ilk kapısı Beyaz Gemi'dir. Benim Beyaz Gemim, arkadaşımın beyaz gemisi.