Hayal gücünün sınırlarını hep merak etmişimdir. Daha doğrusu bir sınırı olup olmadığını. Ama sanırım hayallerimiz ile kendi gerçekliğimiz iç içe yaşıyor. Ve aslında bu gerçeklikten hareketle hayal kuruyoruz. Nitekim düşlerinden,hayallerinden kendi gerçekliğini,yazarın deyimiyle "Kişisel Menkıbe"sini arayan biri Simyacı. Santiago'nun fantastik, esrarengiz,bit o kadar da gerçekçi yolculuğu. Aslında kahramanın kendi içine yönelik bir yolculuk. Simyacı,kendi kimyasını arayanlar için bir kılavuz,bir başucu kitabı ve bu surette öğrettiği ilk olgu da kişisel arayışımızın aslında dış dünyada değil kendi gerçekliğimizde nihayete ereceği.
Yazarın masalsı anlatımı kitabın vermiş olduğu didaktik havaya çok güzel uymuş. Bu sebeple dil çok sade ve akıcı. Sonuç olarak tek bir gecede bitebilecek bir kitap.
Santiago basit bir çobanın(!) bile başına ne karmaşık olaylar gelebileceğini gösteriyor bize. Hayatta önümüze her an fırsatlar çıkabileceğini ancak bunları fark etmemiz gerektiğini söylüyor. Sabrı,kararlılığı,teslimiyeti,bilgeliği kısacası insana dair, insancıl duyguların birçoğunu insanca bir şekilde gözler önüne seriyor genç çoban. Karşımıza çıkan zorluklar karşısında yılmamamız,umudumuzu kaybetmememiz gerektiğini aşılıyor satırlar bize zannımca.
Simyacı her ne kadar fantastik, masal olarak nitelense de içeriğindeki mekanlar,karakterler, psikolojik anekdotlar ve birçok olay sanki bizimle yaşıyor. Aynı zamanda Santiago ile birlikte simyanın mistik dünyasına giriyoruz.
Bence Simyacı yükte hafif pahada ağır bir eser. Anlatımı, içeriği ve düşünce tarzıyla,edebi değerleriyle beni sahip olduğu popülariteye nispeten yeterince tatmin edemese de okumaya değer. En azından benim 'kişisel menkıbeme' bir şeyler kattığını düşünüyorum.
·
122 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.