İlksöz: Avcıyken av olmak.
Bazen kendimizle başbaşa kalmak isteriz. Aslında çoğunlukla kendimizi unuttuğumuz o hayat koşturmacasında gerekli de bu. Dış dünyayla ilişkiyi azaltıp iç dünyamızın ücra köşelerine yol aldığımız bu serüvende hayatımızdaki her şeyi ayırt etmeden önümüze koyarız. İlişkilerimizi, işimizi, yaşamımızı, yanlışlarımızı, doğrularımızı, sağlığımızı, hayallerimizi... Bir bakıma bir öz değerlendirme yaparız kendimizle, hayatımızla ilgili. Çoğunlukla da bu değerlendirme bizde etkiler bırakır ki sonrasında başka biri oluruz.
Kahramanımız Edgardo Limentani, bir pazar sabahı erkenden uyanır, önceden planlanan bir doğa buluşması ve av planı vardır. Ama sabah yataktan kalkma ile başlayan hikâye kademe kademe Edgardo'nun kendi iç sorgulamaları ile şekillenir. Evde başlayan sorgulamalar av yerine varıncaya kadar geçen yol üzerinde de sürer, uğramak zorunda kaldığı mekanlar ve orada karşılaştığı kişilerle çeşitlenip geçmişe yelken açar, av sırasında derinleşir, dönüş yolunda davranışsal tepkiler doğurur. Yaşadıkları ve düşündükleri ile sancılar çeken bir insana dönüşür.
Bassani'nin önceki romanlarından farklı olarak hikâye sabah başlar akşam biter. Yine öncekilerden farklı olarak Bassani'nin anıları değil de bu kez yarattığı farklı bir karakter vardır başrolde. Bir başrolü kaybeden de Ferrera'dır. Gerçi sabah Ferrera'da uyanırız ama av için Po nehrine kadar uzanırız. Ama değişmeyen Bassani'nin o sinematografik aktarımıdır, tüm ayrıntıları ile yolculuk sırasındaki bütün güzellikler gözünüzde canlanır.
Bassani'nin anlatımı bana bir sakinlik, dinginlik veriyor, bir iç huzuru duyuyorum sanki. Bunu sağlayan birkaç yazardan biri (şimdilik). Balıkçıl da bu huzuru biraz da iç huzurdaki sorgulamalarla yaptı bu kez. Dediğim gibi bildik Bassani'den farklı. O nedenle ilk kitap olmamalı sanki, zaten benim de son kitabımdı. Balıkçıl ile Bassani'nin romanları tamamlanmış oldu, geriye iki hikâye kitabı kaldı. Onları da yıl bitmeden okumak dileğiyle. Kitapla. Sağlıcakla.
·
133 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.