Paylaşır mısınız :)
SPOİLER İÇERİYOR!!
Stefan Zweig'in anlatım tarzı bana her zaman çok ilgi çekici gelmiştir. Yani bir kitabını çok sıkıcı bulsam bile sonunu merak edip, okumaya devam etmişimdir hep.
Şimdi kitaba gelecek olursak;
Kitap Beger adlı bir tıp öğrencisinin üniversite için Viyana'ya gitmesiyle başlıyor.
Oradaki yeni düzene, yeni insanlara, ortama uyum sağamaya çalışmasını ve biraz da yetişkinliğe geçiş sürecini anlatıyor.
Fakat gerek çocuksu dış görünüşü gerekse utangaç ve korkak davranışları yüzünden çoğu ortama giremez.
Ve kendini bir anda ailesinden, çok sevdiği kız kardeşinden uzakta, büyük bir boşluğun ve yalnızlığın ortasında bulur.
Zamanla girdiği bu bunalımın ve yalnızlığının etkisiyle, çok istediği doktor olma hayallerinden vazgeçme noktasına gelir.
Ama işte tam da bu zamanda "kızıl" hastalığına yakalanan ve yardıma muhtaç bir kız çocuğu onu hayata bağlar...
onunla kendini yeniden yaşamaya başlamış hisseden Beger, eskisinden de güzel zamanlar geçirir.
Kitabın devamını, en çarpıcı ve üzücü kısmını anlatmıyorum ki okuyacak olanlar kitaptan soğumasın :)
Kitabı kesinlikle çok beğendim fakat sonu çok üzücüydü :(
Herkese iyi okumalar...
··
5,3bin Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.