Stefan zweig zaten her kitabını okutuyor ama bu apayrı bir şeydi. Kahramanın tutsak olduğu sırada satranç kitabını elde etmeye çalışışı..O stresi öyle güzel aktarmıştı ki ben terlemiştim olduğum yerde. Aklımda en net kalan kısım o. Sahip olduğu tek şeyle hayata tutunuşu, o hafıza,insan beyninin neler yapabileceği. Bu arada satranç hakkında bir fikrinizin olup olmaması da önemli değil ama satranca özel ilgi duyanlarin okurken çok daha keyif alacağını düşünüyorum.