Şu an resmen şok içerisinde bu incelemeyi yazıyorum ama nedenini söylemeyeceğim. Kitabı okuduğunuzda sizde aynı tepkiyi vereceksiniz, adım kadar eminim.
Normalde, bir oturuşta bitirilebilecek kadar ince, yalın ve açık dille yazılmış bir kitap 
Meurtre . Tabi ben iş yoğunluğu, ev işleri ve yorgunluktan üç günde ancak bitirebildim. Neyse, söylemek istediklerime gelirsek; yazarımız çok güzel bir konu tercih etmiş. Kadına, bebeğe, hayvana şiddet, tecavüz, taciz...
Çoğu kişinin bilip bilerek sustuğu, korkutularak susturulduğu bu konuları kitabında avaz avaz bağırmış. Güzel yürekli genç yazarımızı alnından öpüyorum.
Kitap karakterlerini Özgecan Aslan, Merve Çakır, Münevver Karabulut gibi tecavüze uğrayarak öldürülen kadınların adıyla yaşatmış. Adaletiyle dimdik ayakta duran polis memuru karakterini, Ömer Halisdemir ile yaşatmış. Gözlerim dolu dolu okudum bu sebeple kitabı.
15-16. Bölümlerinde Özge’nin yazdığı bir gazete köşe yazısı, çok uzun olduğu için alıntılamadım ama her bir kelimesinin altını çizdim. Her bir satırı bile o kadar doğruydu ki!
Sonu zaten apayrı bir olay! Ummadığım taş, başımı yardı resmen. Böyle bitmemeli diye tekrar ettiğim doğrudur deminden beri. Burada bari yaşasaydı dedim en güzel karakter için!
Kitap için yapabileceğim iki kötü eleştiri var:
Birincisi; kitap romandan çok içine kurgu serpiştirilmiş deneme yazısı gibiydi. Betimleme, kişisel düşünce, olay uzamaları pek yoktu ki yinede deneme türü olarak ele alırsak enfesti diyebilirim.
İkincisi ise; sonunda Ömer bir şeyleri (Spoi vermeden yazmaya çalışıyorum burda değerimi bilin) öğrendikten sonra biraz daha devam ettirebilirdi yazarcığım. Bir anda hop 2 sene sonrasına gidilip kitabın biranda bitmesi, şey gibi olmuş biraz, daha yarısına varamayıp tadına doyamadığın dondurmanın yere düşmesi gibi...
Velhasıl kelam, ben kitabı en sevdiklerime ekledim. Tavsiye edeceklerime ekledim. Dondurmanız yarıda yere düşecek belki ama yine de almaya değerdi be diyeceksiniz. :)
Eline, emeğine, düşüncene sağlık yazarcığım! Başarılarının devamını dilerim.
Meurtre . Tabi ben iş yoğunluğu, ev işleri ve yorgunluktan üç günde ancak bitirebildim. Neyse, söylemek istediklerime gelirsek; yazarımız çok güzel bir konu tercih etmiş. Kadına, bebeğe, hayvana şiddet, tecavüz, taciz...
Çoğu kişinin bilip bilerek sustuğu, korkutularak susturulduğu bu konuları kitabında avaz avaz bağırmış. Güzel yürekli genç yazarımızı alnından öpüyorum.
Kitap karakterlerini Özgecan Aslan, Merve Çakır, Münevver Karabulut gibi tecavüze uğrayarak öldürülen kadınların adıyla yaşatmış. Adaletiyle dimdik ayakta duran polis memuru karakterini, Ömer Halisdemir ile yaşatmış. Gözlerim dolu dolu okudum bu sebeple kitabı.
15-16. Bölümlerinde Özge’nin yazdığı bir gazete köşe yazısı, çok uzun olduğu için alıntılamadım ama her bir kelimesinin altını çizdim. Her bir satırı bile o kadar doğruydu ki!
Sonu zaten apayrı bir olay! Ummadığım taş, başımı yardı resmen. Böyle bitmemeli diye tekrar ettiğim doğrudur deminden beri. Burada bari yaşasaydı dedim en güzel karakter için!
Kitap için yapabileceğim iki kötü eleştiri var:
Birincisi; kitap romandan çok içine kurgu serpiştirilmiş deneme yazısı gibiydi. Betimleme, kişisel düşünce, olay uzamaları pek yoktu ki yinede deneme türü olarak ele alırsak enfesti diyebilirim.
İkincisi ise; sonunda Ömer bir şeyleri (Spoi vermeden yazmaya çalışıyorum burda değerimi bilin) öğrendikten sonra biraz daha devam ettirebilirdi yazarcığım. Bir anda hop 2 sene sonrasına gidilip kitabın biranda bitmesi, şey gibi olmuş biraz, daha yarısına varamayıp tadına doyamadığın dondurmanın yere düşmesi gibi...
Velhasıl kelam, ben kitabı en sevdiklerime ekledim. Tavsiye edeceklerime ekledim. Dondurmanız yarıda yere düşecek belki ama yine de almaya değerdi be diyeceksiniz. :)
Eline, emeğine, düşüncene sağlık yazarcığım! Başarılarının devamını dilerim.
·
104 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.