Geçip giden bir ömür, ne uğruna? Alıştığı bir hayattan vazgeçecek cesaretinin olmaması.
Sürekli aynı yatakta gözlerini açmanın verdiği güven duygusu, her nasıl olursa olsun kopmak istemediği arkadaşları, eski şeylerin artık hiçbir tat vermemesi, ona hiçbir şey hissettirmemesi; aynı zamanda kuzeyden gelecek o umut, Drogo' yu kaleye zincirleyen o umut. Neyi bekliyordu Drogo? SAvaşı mı? Yoksa bir şeylerin değişmesini mi? Yapmaya cesaret edemediği şeyin onu bulmasını mı bekledi 30 sene boyunca?
Bütün kitap boyunca o kadar üzgün hissettim ki, gerçekten kalbim çok kırıldı. Malesef kendi yaşamımın da böyle geçip gittiğini üzücü bir şekilde gördüm.
open.spotify.com/track/0PHoJIczJ...