Niccolò Machiavelli 1469-1527 yılları arasında yaşamış, politika biliminin kurucularından sayılan düşünür ve devlet adamıdır. Tüm yaşamı boyunca İtalya’nın birliği için mücadele etti. Siyasal düşüncenin laikleştirilmesini savunmuş olmasına rağmen gerektiğinde hükümdarın çıkarlar doğrultusunda dini de kullanabileceğini belirtmesi ya da amaç için her yol mübahtır anlayışı bir çok düşünür tarafından eleştirildi.
Günümüzde hâlâ siyaset bilimi alanında kaynak eserler arasında yer alan ‘Prens’ o dönemde Floransa’yı yöneten Medici ailesinden Lorenzo de’ Medici’ye hitaben yazılmıştır. Başlıklar halinde Avrupa’da hüküm süren devletler ve siyasal sistemleri, iktidarı ele geçirmek ya da elinde tutabilmek için prenslerin yapması gerekenler, prenslerin halka karşı görev ve sorunlulukları, İtalyan birliğinin sağlanması için gerekli tavsiyeleri içeren kitap kısa, net ve sadedir.
Sizin için seçtiğim bazı alıntılar;
“Bir başkasının güçlenmesine sebep olan kişi kendi yıkımını hazırlar, çünkü o güç ya zor kullanarak ya da ustalıkla elde edilmiştir ve ikisi de güç sahibi olmuş kişi için şüphe uyandırır.” (Syf 21)
“Bilge bir prens, her zaman ve her koşulda yurttaşlarının kendisine ve devlete muhtaç olmaları için bir yol sağlamalıdır; o zaman ona bağlı kalacaklardır.” (Syf 46)
“Prensin talihin değişen koşullarına ve rüzgârın yönüne göre değişebilecek bir ruh yapısına sahip olması, iyilikten uzaklaşmadan, gerektiğinde kötülüğe de başvurabilmesi gerekir.” (Syf 76)
Alıntılardan da anlaşılacağı gibi Machiavelli siyaseti ahlaktan tamamen ayrı tutmuştur. Ona göre Prens, iktidarı elinde tutarken kendisine güç katacak her türlü işbirliğine girişebilir, şartlar gerektiğinde belli kişileri ortadan kaldırabilir, çıkarları doğrultusunda belli kesimleri yoksul ve kendine bağımlı kılabilir ama tüm bunları yaparken halkın gözünde kötü bir isim yapmamaya dikkat etmelidir. Çünkü o kötü isim kendisini iktidarından edebilir.
Aradan yüzyıllar geçmesine rağmen siyaset felsefesi pek de değişmiyor. Tavsiyedir.
·
380 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.