Lafargue bu kısa metinde genel olarak kapitalizm ve burjuva sınıfı eleştirisi yapmış olsa da özel olarak uzun çalışma saatlerini eleştirmiş. Metnin yazıldığı 19.yyda çalışma saatlerinin günlük 17 saate kadar çıktığını düşündüğümüzde pek de haksız sayılmaz. Yazar bu kadar uzun süre çalışmanın insanı insan olmaktan çıkardığını güzel bir şekilde aktarmış. Fakat kitabın eksik yönü bu sıkıntıların nasıl giderileceğini mantıklı bir düzlemde açıklayamaması. Teşhis var tedavi yok. Yine de bu ve bunun gibi metinler ilerde oluşacak işçi sınıfı hareketlerine ön ayak olmuştur. Günümüzde AB ülkelerinde haftalık ortalama çalışma saatinin 37 saat olduğu düşünüldüğünde Lafargue ve onun gibi isimlerin ve hareketlerin kısmen işe yaradığı söylenebilir. Bir oturuşta okunabilecek ve okunması gereken bir metin.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.