Stefan Zweig,diğer eserlerinde olduğu gibi bu eserinde de konu edindiği kahramanların psikolojilerine ağırlık vermiştir.Burada diğerlerinden farklı olarak kitabın kahramanı çocuk olduğu için çocuk psikolojisine yer vermiştir.Kitapta ele alınan konu sıradan olsa da çocuğun psikolojisi en iyi şekilde aktarıldığı için olayı yaşıyor gibi hissetmenize ve kitabı bir solukta bitirmenize neden olacaktır.
Kitapta on iki yaşlarındaki bir çocuğun yaşadığı olaylarla,gerçek dünya ile tanışmasına ve yavaş yavaş o pembe dünyasından sıyrılıp bazı şeyleri idrak etmesine tanık olacaksınız.Edgar hayatın yakıcı sırlarına eriştikce üzülecek, üzüldükçe daha çok öğrenecek ve öğrendikçe büyüyecek...
"Ama nefret insanın daha çabuk öğrenmesini sağlıyordu."
Sanırım kitaptan cımbızla çekebileceğim tek cümle budur...