Ağlamasanız bile gözlerinizin dolacağından eminim, ancak sulugöz biriyseniz (benim gibi) birçok yerde devam edebilmek için gözlerinizi silmeniz gerekecek. Bazen durup hiçbir şey yapmadan karşınıza bakacaksınız... Yorulcaksınız ama ne kas yorgunluğu ne de zihin, bir ruh yorgunluğu hissedeceksiniz, aslında uzun süredir orada olan ama bilmediğiniz o yorgunluğu. Tabii ki bunları bu kitabı okursanız yaşayacaksınız.
Bir çocuk var, Abdullah. Abdullah'ın babasının gözünden başlıyor, sonra Abdullah, Abdullah'ın üvey annesi, onun kardeşi, üvey dayısının mahallesinden bir komşusu, Abdullah'ın (öz) kız kardeşi, Abdullah'ın babasının üvey annesinden olma torunu ile o bölgeyi işgal eden taliban liderinin oğlu arasında geçen arkadaşlık, üvey dayının yaşlılığındaki arkadaşı ve son olarak da Abdullah'ın kızı. Bir ayrılık çevresinde olan kişilere değinse de aslında herkesin hayatının zor, güzel ve her şeye rağmen yaşamaya, devam etmeye değer demiş resmen. Bazılarının hayatlarının bir kısmını bazılarının tamamını anlatmış. Bir ayrılıkla başlıyor ve bir kavuşmayla bitiyor. Bu hayatların her biri kendi içinde koca bir roman, bambaşka hikayeler. Gözyaşları içinde kitabın son sayfasını kapatırken aklımda 2 şey vardı: ilki, ben şimdi bu kitap hakkında ne yazacağım, ikincisi ise 'neden bitti!?'... Arka kapağında yazan ' Hayat farklı aileleri sevgi ve fedakârlık, ihanet ve sadakat gibi ortak duygularla sınarken, karakterlerin başlarına gelenler ve yaptıkları seçimler, kitabın her biri ayrı bir renk ve lezzet taşıyan katmanlarını oluşturuyor. ...' tam da böyle aslında. Afganistan'da başlıyor ve en çok Afgan şahısları anlatıyor olsa da, Amerika, Fransa, Yunanistan, Hindistan, Türkiye gibi birçok yer hakkında da bilgi veriyor, oranın halkıyla ve coğrafi özellikleriyle ilgili. Bir süredir elimde sürünüyordu bu kitap ancak bitti az önce. Bitti ve içim buruk biraz, gözlerimse hala ıslak, bu yüzden birçok yerde ıslattım kitabı. Hele o son bölümün başlarında... Çok güzeldi, hatta dehşet güzeldi diyebilirim. Şimdi ise bırakıyorum Sabır'ı, Abdullah'ı, Pervane'yi, Nebi'yi, İdris'i, Peri'yi, Adel ve Gloham'ı, Markos'u ve de Peri'yi. Gidebilirler ama hep bir evleri olacak içimde, hep seveceğim onları. Su döküyorum arkalarından, sadece el sallıyorum, o kadar.
25 Eylül 2021 02.50 (yazdım)
·
102 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.