Baştan sona çokça sıkıcı bir kitap gibi geliyor. Sonlara yaklaştıkça Gayane Suite No.3:IV. Gayane’s Adagio eşliğinde okumaya başladım. Spoiler
Werther’in intiharının kokusunu almaya başladığımda müzikle beraber muazzam bir his yakaladım. Olayları küçük resimler halinde bir minik kağıda resmettim. Gerçekten muazzamdı. Roman okumak değişik şeyler hissedebilmek açısından bu yüzden iyi. Kitabın başında bu ne bu mu acıymış diyip Werther’in geri zekalı olduğuna kanaat getiriyordum, hâlâ aynı şeyleri düşünmeme rağmen kitapta tanımlayamadığım bir etkileyicilik vardı. Sanırım sonlarına doğru dinlemeye başladığım müzik ve Werther’in Ossian’dan çevirdiği şarkıyı Lotte’ye okuması her şeyi
anlamlı kıldı.
Haydi, siz sonbaharın rüzgarları! Haydi, karanlık ovaya doğru esin! Ormandaki nehirler coşun! İnleyin, gürleyin meşe ağaçlarının tepeleri! Parçalanmış bulutların arasında gezin, ey ay, ara ara solgun yüzünü göster!
Genç Werther'in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150,1bin okunma
·
84 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.