Yazarın okuduğum ilk kitabı ve Güray Süngü ile tanışmak bu kadar mı zor dedirtti.
Neydi bu şimdi diye kaldım. Döndüm kitaba tekrar bi göz taraması yaptım.
Otel odasında uyanan bir adam herşeyi unutmuş. En önemlisi kendini unutmuş. Unutan başlar bulmaya. Çünkü arar. Yazar iç içe öyle yazmış ki nerede başladığınızı ve nerede olduğunuzu unutuyorsunuz. Ve kitabın sonunda yazar sizi tekrar aynı pansiyon odasına döndürüyor.(ki itiraf edeyim öyle dağıttı ki nasıl toplar dedim. Birde baktım zaten hiç dağılmamış.)
Kitabın sonunda der yazar: İnsan acıyı unutmak ister acı gidince bizde bir şey kalmaz.
"Hafıza dediğin kederdir katip yaz bunu
Dünya boşluktanasıl duruyor sanıyorsun
O, boşluk değil keder.
Kederi çıkar, dünya düşer.
Unutma
Unutma
Unutma...
·
154 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.