Kalbimi dinliyordum. Bu kadar uzun zamandan beri bana yoldaşlık eden bu gürültünün kesilebileceğini aklım almıyordu.
Umutsuzluk susar. Kaldı ki susmak bile,
eğer gözler konuşuyorsa bir anlam taşır.
Beni kuru bir ağaç kovuğunda yaşamaya zorlasalardı da gökyüzüne bakmaktan başka bir işim olmasaydı, yavaş yavaş buna da alışır giderdim...
İnsan eninde sonunda her şeye alışır.
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.