Tezer Özlü’nün ölümünden sonra arkasında bıraktığı anlatı parçalarından oluşturulan bu kitabı yıllar önce okumak istemiştim. İçimi sıktığı için yarım bıraktığımı hatırlıyorum. Bugün kitaplıkta gözüme çarptı ve tekrar elime aldım, sonuna kadar da bırakamadım. Ve bitirince bir iki söz söyleme ihtiyacı hissettim
Gençliğin verdiği duygu eksikliği ile anlayamadığım Tezer Özlü’yü şimdi okurken göğsümde bir ağrı oluşturacak kadar anlamaya başlamışım. Sanırım sebebi benim de artık Tezer Özlü gibi ‘özlemlerimin kalmaması ama sürekli özlüyor bir özlem durumunda yaşıyor’ olmam.
Bu yaşlanmışlık ve yaşamışlık hali beni biraz üzdü, kitabı okurken sıkılan gençliğime selam olsun.
·
109 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.