Kalanlar

8,4/10  (85 Oy) · 
302 okunma  · 
93 beğeni  · 
2.176 gösterim
"Doğumum bile bir kökünden kopma idi. On yaşıma kadar, çevremi, özellikle çevremdeki sessizliği kavramaya çalıştım... Yirmi yaşım ile otuz yaşım arasında aklın bittiği yerleri ve çıldırmanın sınırlarını aradım... Otuz yaşım ile kırk yaşım arasında ne akıllı ne de çılgındım. Dünyayı kavradığını sandım... Kırk yaşındayım. Bugün, gecenin bazı saatlerinde kitlenin anlamsız gürültüsü içinde boğuluyorum... Kendimi öldürmeye çalışıyorum... Özlemlerim kalmadı. Bıraktım. Hepsini kendi ve benim dünyamı anlamaları için bıraktım... Ve bana ölümsüzlerin sonsuz acıları kaldı."
  • Baskı Tarihi:
    Nisan 1995
  • Sayfa Sayısı:
    76
  • ISBN:
    9789753633086
  • Yayınevi:
    Yky Yayınları
  • Kitabın Türü:
Murat Sezgin 
 04 Eyl 2016 · Kitabı okudu · 2 günde · Beğendi · 10/10 puan

*Bu incelemenin çok büyük bir kısmı Tezer Özlü'nün kitaplarında geçen sözlerden oluşmaktadır. Tezer Özlü okumayanların içi rahat olsun, hangi cümlenin alıntı olduğu anlaşılmayacağından spoiler mevzusu yoktur.

O kendini anlattı. Ben yazdım. Siz de dinleyin:

"Ölemiyorum... Eylül 1943. Doğdum. Nerde doğduğumun önemi yok. Ben belli bir ülkesi, yeri olmayanlardanım. Daha doğduğum zaman koptum köklerimden, annemden, babamdan, insanlardan. Ne kadar yaklaşırsam o kadar koptum. On yaşıma kadar çevremi, çevremdeki sessizliği kavramaya çalıştım. Büyüdü, büyüdü, büyüdü. Bu sessizlikte kayboldum. Ölemiyorum... Yirmi ile otuz yaşına geldim. Aklın bittiği yerleri ve çıldırmanın sınırlarını aradım. Ama ne garip sınırlar kadar hiçbir sınırlamadan sıkılmadım. Kurallara karşı çıktım. Ve beni okyanus gibi yalnız bıraktınız. Ölmek istedim, dirilttiniz. Aç kaldım, serum verdiniz. Delirmek istedim, kafama elektrik verdiniz. Yazı yazmak istedim, tutunamazsın dediniz. Ama yazdım. Neden yazdım peki? Dünya acılı olduğu için, duygular taştığı için. Sözcüklerin tümü içimden çıkmadan uyuyamayacağım için. Neden yazdım? Karşıma çıkan her şey yetersiz. Soluduğum her şey yetersiz. Dalgalar, odalar, mekanlar, sevgiler yetersiz. Suların tadı yetersiz. Günlerin uzunluğu yetersiz. Haftaların günleri yetersiz. Bu boşluğu doldurmak için yazdım. Artık sokaklardayım. Yaşamın olduğu sokaklarda. Kaçıyorum ve kaçmıyorum. Birbirine yabancılaşmış, çürümüş, fabrika insanına dönmüş sizden; düzeninizden, okul anlayışınızdan, namus anlayışızdan, başarı anlayışnızdan kaçıyorum ve kaçmıyorum. Aranızda dolaşmak için giyindim. Hem de iyi giyindim sırf iyi giyinene iyi değer verdiğiniz için. Ölemiyorum... Sevdim, aşık oldum. Aşk acısıda çekmedim. Nasıl çekerdim dünyanın verdiği acı daha güçlüyken? Bu acı da olmasa yeşil yapraklar üzerindeki güneş ışınlarının anlamı olmazdı. Pavese'yi Torino'da, Svevo'yu Trieste'de, Kafka'yı Prag'da sevdim. Peşlerinden gittim. Onların acısını aradım. En çok Pavese'yi sevdim. Pavese'nin intihar acısını buldum. Ondan sonra acıyı mutluluk olarak tanımladım. Sonra kendi mutluluğumu, intiharımı aramaya başladım. Ölüm düşüncesi izledi beni. Gece gündüz kendimi öldürmeyi düşündüm. Ama ölemedim, ölemiyorum...
Kırklı yaşlardayım. Uzun zamanım kalmadı. Kitlenin anlamsız gürültüsü içinde boğuluyorum. Çok yoruldum. Taşıyamayacağım kadar yaşantı üslendim. Artık ağır geliyor. İnsanları kendi dünyalarını anlamaları için bıraktım. Anlamadılar. Ve bana ölümsüzlüklerin sonsuz acıları kaldı. Size ne bıraktım? Birkaç kitap, birkaç söz, birkaç anı.(Bu kitapta da size yayımlanmamış anılarımı, öykülerimi, sözlerimi bıraktım.) Bu tarihi unutmayın: 18 Şubat 1986. Küçük dünyanız sizin olsun dostlarım. Öldüm."

Mehmet Admış 
23 Nis 11:15 · Kitabı okudu · 1 günde · Beğendi · 9/10 puan

"Bir Tezer Özlü geçti bu dünyadan
Birçok eser kaldı bize ondan,
bu kitap da, O'ndan arda kalan.."

Kitabın isminden de anlaşılacağı üzere, kitapta yazılanlar Tezer Özlü'den 'Kalanlar'...

Tezer Özlü'yü, sanırım en güzel Ferit Edgü anlamış ve bize yansıtmıştır.
"İnsan olmanın kolay olmadığını bilen,
bunun savaşımını veren bir kişiliği vardı.
Durmaksızın, toplumun, insanlar arası
yozlaşmış ilişkilerin örgülerini sökmek istedi.
Elinden geldiğince de gerçekleştirdi bunu.
Her cümlesinde çektiği çilenin örgüsü, ipliği vardır." diyor, Önsöz Yerine yazdığı kısımda kitabın.. Daha güzel tarif edilemezdi Özlü, bu cümlelerden...

Özlü, her kitabında olduğu gibi, burada da kendi yaşamından söz ediyor. Varlığının acısını dile getirir, kitabın ilk sayfalarında. Der ki; "... BEN BEN MİYİM? BEN HERKES MİYİM? BEN HER ŞEY MİYİM?" ya da varlığını, var olduğunu anlatmak istiyor, insanlara O'nun da var olduğunu ve bu yaşamda hakkı olduğunu, "...Ben varım. Etimin kapladığı yer de var..." cümleleriyle aktarıyor bizlere. Daha sonra bize bizleri anlatıyor kendi yaşamı ve gördükleri üzerinden.. "Haykırmak istediğim çok şey var..." cümlesinde olduğu gibi, sanki bu anlattıklarım daha ne ki diye sitem ediyor..

Ben daha önce Yaşamın Ucuna Yolculuk'a yaptığım incelemede, kişiliğinin bölünmüş olduğunu gördüğümü dile getirmiştim. Burada ona da yanıt veriyor Özlü.. Aslında yazdığı her şeyi kendi yaşamadığını, bazen şahit olduğu bir olayı aktarmak için, kendi yaşamışçasına içinde sindirmeye çalıştığını, işte tam da bu esnada içinde başka bir kişiliğin onunla çatıştığını dile getirir. Yani evet, kişiliği bölünmüştü O'nun.. Kitapta açıkça görülecektir, ki kendisi bahseder bundan..

Bunların yanı sıra yaşamın gerçek ve acılığını, kendi acılarını, duygularını, kimseden çekinmeden biz okurlarına tüm çıplaklığıyla aktarıyor. Sanki kendi ömrünü, yaşayacağı yıl sayısını biliyor gibiydi. "...Bir insanın yaşamı kırk yıl da olabilir. Olmalı..." diyor. Tam da, acaba ölmek mi istiyordu diye düşünürken hemen bölüyor düşüncelerinizi ve ekliyor; "...Bir ölüm özlemi değil bu. Özlemlerim kalmadı..." diyor. Buna rağmen vasiyetini de veriyor (bana göre): "Ben, Akdeniz'de güneşin altında öleceğim. Kendime Tender is the Night* okutacağım ve moda olan şarkılardan birini çaldıracağım. Felicita, felitica** gibi bir şarkıyı örneğin. Başka bir şey istemem." şeklinde ifade ediyor.

Daha bir sürü, bir sürü şey... Bu kitabın incelemesinden sağlam bir makale bile çıkar ya da Tezer Özlü ile ilgili bir roman. Her kitabında kendisini aktarıyor. Bu kitabında daha bir belirgin gibi. Bilmiyorum, belki de bana öyle geldi. Ama şurası kesin ki, Tezer Özlü'nün Yaşamın Ucuna Yolculuk kitabından sonra en beğendiğim kitabı bu oldu. (En azından okuduklarım arasında..)

O zaman incelememi, Ferit Edgü'nün kitapla ilgili olarak -kitabın ilk cümleleri olan- şu sözleriyle bitireyim..

"Bu kitapta Tezer'den kalanlar var.
Ardında bıraktıkları. Yaşadığı anların notları.
Hiçbiri yayımlanmamış.
Ama yayımlanmak üzere yazılmış.
Evet, anları severdi Tezer.
Onları yazdı. Acıyla, yalnızlıkla,
ama aynı zamanda coşkuyla, aşkla dolu anlarını.
Anlarının anılarını.
Başkaldırma anlarının."

Kitabı okumanızı tavsiye ediyor, keyifli okumalar diliyorum..

Pelin Tunç 
21 Eyl 2015 · Kitabı okudu · Beğendi · 9/10 puan

Tezer Özlü'de kendimi buluyorum. Kitapta Tezer Özlü'nün yaşama dair Bakış açısı buram buram gözler önüne serilmiş. Okurken bende böyle düşünüyorum dediğim hemen hemen her kelimesiyle aynı fikirde olduğum çokça ifadesi var. Kitapta kadın yaşamın ağırlığından yoğunluğundan öyle boğulmuş ki git gide uzaklaşmış yaşama isteğinden. İçindeki yoğun düşüncelerden kurtulmak yalnız kalmamak adına yazı yazmış nitekim sözcüklerle yaşamın derinliğini vermeye hiç olanağın olmadığını ifade etmiş.

Okunmaya değer bir kitap...

silaes 
11 Eyl 2015 · Kitabı okudu · 2 günde · Beğendi · 9/10 puan

Şu kadının her cümlesi yemin ediyorum altın uçlu ok gibi.
Her kitabının sonunda aynı duyguları yaşıyorum. Kalp atışım hızlanıyor, beynimde filler tepiniyor böyle bir melankoli bi hayattan zevk alamama durumu. İşte bu kadar içime işliyorsa bu kadın bu işi biliyor.

gökçe türkkan 
28 May 23:41 · Kitabı okudu · 1 günde · Beğendi · 10/10 puan

Tezer Özlü için "Lirik Prenses" lakabını o kadar beğenmiştim ki, yıllar önce onu araştırdım fakat okumak bugüne kısmetmiş. Kalanlar kitabını bir solukta, bir çırpıda ya da bir anda okudum iyi de ettim. Çünkü insanın, kendinden, kendi ruhundan izler bulduğu insana, yazara anında kanı kaynıyor. Benim de öyle oldu. Bakmayın yazarın ölüm takıntısına, boşluklarda bindiği salıncağın hızına. Tezer Özlü her şeyden önce sade, anlaşılır, böyle nasıl diyeyim ipekten, gümüşten bir yazar.

Kapaktaki fotoğrafı gibi içi de insana öyle sıcacık gülümsüyor. İçinde hep bir yerler var, gitmesi gereken, gittiği, döndüğü, kaldığı. Bir kaç sevimli insandan daha önemli hiçbir şey yok yaşamda diyor ve ne güzel özetliyor hayatı. Böyle süssüz, uzun uzun kelimeler sarfetmeyerek, kısa yoldan gidiyor elinde bir sürü güzel söz demetiyle.

Çok sevdiği dostlarını onurlandırıyor cümlelerinde; Yalnız değilsin. Mozart seninle, Pavese seninle. Ve tanımadığın sürece her acı, dayanılabilir diyor. Dünyanın geneline bakarsak, hepimizin yaptığı bu.
Evet, O kısacık yaşamından bize Kalanlar'ı anlattı. Ben dinledikçe, kendisine hayran kaldım. Siz de bu eşsiz kadını tanımak için bence bir şans verin. Keyifli okumalar.

Sisyphos 
25 Nis 01:18 · Kitabı okudu · Beğendi · Puan vermedi

Hiçbir yere ait olmayan kadın! "Yeryüzüne susmaya gelenler sınıfındayım" diye nitelendirmişti kendini. Bu yapıtında da günlükleri ve diğer yazılarının toplandığı güzel bir kitap. Ölüme olan özlemi aynı zamanda en çok gördüklerimi özlüyorum diyen ve bir türlü vazgeçemediği "Pavese" hayranlığı olan eşsiz bir yazar. Hiçbir zaman onun bir sınırı olmadı belli bir çizgiyi takip etmedi kısaca hiçbir yere ait hissetmedi kendini...

fulden ufacık 
16 Ara 2016 · Kitabı okudu · Beğendi · 10/10 puan

Kalanlar, Tezer Özlü'nün hayatında yayımlanmayan yazılarından olaşan bir eserdir. Belki de adı bu yüzden Kalanlar'dır. Benim Tezer Özlü'den okuduğum 5.kitabı. Tezer Özlü, gittiği her yerde taşıdığı defterine yazdıklarının içinde barındırdığı cümleleriyle bizi kendi dünyasına çeker.
Beni en çok etkilen yazı ise Ferit Edgü'nün 'Önsöz Yerine' adlı başlıkta yazdığı yazıdır. Dilinin akıcılığı ve Tezer Özlü ile ilgili düşüncelerini o kadar güzel anlatmıştır ki, gözlerim sulandı.
Ben okuduğum yazılardan, izlediğim dizilerden, anlatılan olaylardan çabuk etkilenen biriyim. Gözlerim hemen sulanır. Bu yüzden kitapların hayatına sarıldım.

Kuzey Şükrü Kaya 
12 Mar 2016 · Kitabı okudu · Beğendi · Puan vermedi

Geride ne kaldı?
Ya da neler bıraktı?
Giderken neleri bıraktı da;
KALANLAR/ım diye bir kitap derlemesini yaptı ki?

Bütün bu soruların cevapları bu kitap içerisinde yer alıyor.
Bir sayfada resmen kendimi buldum o düşüncelerin içerisinde.
"Yaşamı içerisindeki düşüncelerini ve sosyal dünyasındaki anlam çabalarını ele alarak aktardığını söyleyebilirim....Bazı sözleri çok dikkat çekici gerçekten."


#1104514

#1104520

#1104515

#1104526

#1104516

rukiye suak 
06 Ağu 21:14 · Kitabı okudu · Beğendi · 10/10 puan

Hemen her cümlenin alıntılanabilecek sözlerle bezendiği bu kitap Tezer'den kalanlardır. Yaşamı boyunca pek çeşitli acılara maruz kalıp, sürekli bir şeylere zorlanan, düzene karşı başlattığı savaşı en başında kaybettiğinin bilincinde olan bir kadındır Tezer. Vefatından sonra yayımlanan bu kitabında edebiyatın "Lirik Prensesi" olan Özlü'nün ruhunun derinlerine inme fırsatını bulabilirsiniz.

Crossfire 
19 Tem 11:52 · Kitabı okudu · 1 günde · Beğendi · 8/10 puan

70 sayfacık kısa bir anı-günlük parçaları kitabı diyebilirim. Tezer'in okuduğum ikinci kitabıydı sanırsam, ilki Çocukluğun Soğuk Geceleri idi. Kalanlar... Tezer'den geriye Kalanlar... Yaşamı içerisindeki düşüncelerini ve sosyal dünyasındaki anlam çabalarını ele alarak aktardığını söyleyebilirim. Kitabı okuduğum zamanlarda da şu alıntılarını eklemişim. Bazı sözleri çok dikkat çekici gerçekten.

2 /

Kitaptan 193 Alıntı

''Şunu öğrenmelisin: Sen hiçbir işe yaramaz değilsin. Seni senden çalan toplumdur.''

Kalanlar, Tezer Özlü (Sayfa 60)Kalanlar, Tezer Özlü (Sayfa 60)
BİROL COŞKUN 
24 Kas 2014 · Kitabı okudu · Beğendi · 9/10 puan

Bu sabah artık yağmuru neden bu kadar çok sevdiğimi anladım. Ağlayan bir yüreğe benzediği için.

Kalanlar, Tezer ÖzlüKalanlar, Tezer Özlü
Murat Sezgin 
03 Eyl 2016 · Kitabı okudu · İnceledi · Beğendi · 10/10 puan

İnsanın kendi dünyası dışında yaşayacağı bir dünya yoktur.

Kalanlar, Tezer Özlü (Sayfa 61 - YKY)Kalanlar, Tezer Özlü (Sayfa 61 - YKY)
Murat Sezgin 
 03 Eyl 2016 · Kitabı okudu · İnceledi · Beğendi · 10/10 puan

"Cogito ergo sum" demeyeceğim. Peki ne diyeceğim?
"Varım, öyleyse düşünüyorum."

Kalanlar, Tezer Özlü (Sayfa 52 - YKY)Kalanlar, Tezer Özlü (Sayfa 52 - YKY)
BİROL COŞKUN 
24 Kas 2014 · Kitabı okudu · Beğendi · 9/10 puan

“İnsanın başkalarına söyledikleri, kendi duymak istedikleridir. Yazdıkları, okumak istedikleridir. Sevmesi, sevilmeyi istediği biçimdedir.”

Kalanlar, Tezer ÖzlüKalanlar, Tezer Özlü
BİROL COŞKUN 
24 Kas 2014 · Kitabı okudu · Beğendi · 9/10 puan

Hiç kimseyle birlikte yaşlanmak istemiyorum. Kendimle bile.

Kalanlar, Tezer ÖzlüKalanlar, Tezer Özlü

''Dünyanın acısı olmasaydı taze yeşil yapraklar üzerindeki güneş ışınlarının anlamı olmazdı.''

Kalanlar, Tezer Özlü (Sayfa 60)Kalanlar, Tezer Özlü (Sayfa 60)

Her sabah yepyeni bir dünyaya kalkıyorum. Her akşam dünyanın bütün yorgunluk acı ve çelişkileriyle dayanamaz duruma geliyorum.

Kalanlar, Tezer ÖzlüKalanlar, Tezer Özlü

Kitapla ilgili 1 Haber