Yazar:
Tezer Özlü
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 9 dk.
Sayfa Sayısı:
76
Basım Tarihi:
7 Mart 2022
İlk Yayın Tarihi:
1990
Yayınevi:
Yapı Kredi Yayınları
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9789753633086
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Geçmişten ana uzanan bir elEdebiyat
Hiç Tezer Özlü okumamıştım daha önce. Kitaplarımdaki üslubum benzetildiği için merak edip tüm kitaplarını satın aldım. Aramızdaki tek benzerliğin kadınsal duyuş olduğunu söyleyebilirim. Onun dışında ise Tezer Özlü önünde şapka çıkarılmayı hak eden bir üstat oldu benim için. Düşünceleri yüzünden özyurdunda işkenceye maruz kalan, özgürlüğü elinden alınmış bir kadın ve serzenişi var. Zamanla özlem duygusu ölmüş ama gittiği ülkeye de ait olamamış. Almanya'ya işçi olarak giden ailelerin durumları da dokunmuş yüreğine. Onlara yaptırılan çöpçülük gibi işlerden bahsetmiş. Zamanının ötesinde bir yazar. Bugün bile kadınların yüksek sesle söyleyemeyeceği her şeyi yaşadığı dönem için ileri bir tavırla haykırmış. Kitabın sonunda yer alan cümlelerin üzerine oturup saatlerce düşünebilirsiniz. Atasözü değil de Tezersözü olmuş. Melankolik bir tavırla yazılmış. Biraz karamsarlık biraz Tezer... Çocukluğundan yaşlılığına uzanan travmalarla dolu bir anlatı. Nobel Ödüllü Annie Ernaux ile içerik, üslup ve dil olarak benzeşiyor. Yapı Kredi gibi bir yayın dil bilgisi kurallarına hakim olan editörlerle çalışmalı. Çünkü acemi işi dedirten basit hatalar var ve metni katlediyor.
Seni duydum ve seni anladım Tezer...
Ben, insan olma çabasının sürekli üstüne giden ben?
Artık beni benden alsınlar...
Sezen Duru tarafından düzenlenmiş bir Tezer Özlü kitabı. Bütün Tezer Özlü yazıları gibi o da vurucu, dengeleri alt üst edici bir tarzı, anlatımı var. Resmen yaşıyorsunuz anlatılanları sanki yazan kendinizmişsiniz gibi. Yüreğinize işliyor. Biraz aşk, biraz acı, biraz yalnızlık, Çokça hüzün. Biraz savruk yazılmış olsa da, tatlı bir yorgunluk için de keyifle okudum. Okunası kitaplardan. Keyifli okumalar, kitapla kalın.
Aklını en acı olana, en derine, en sonsuza atmışsan korkma. Ne sessizlikten, ne dolunaydan, ne ölümlülükten, ne ölümsüzlükten, ne seslerden, ne gün doğuşundan, ne gün batışından. Sakin ol. Öylece dur. Yaşamdan geç. Kentlerden geç. Sınırları aş. Gülüşlerden geç...
"Haykırmak istediğim çok şey var."
Demiş Tezer Özlü ve haykırmak isteyip haykıramadıklarını kağıda dökmüş. 
Kalanlar onun ardında kalanlardan, yayımlanmamış yazılarından ve günlüklerinden
"Şunu öğrenmelisin: Sen hiçbir işe yaramaz değilsin. Seni senden çalan toplumdur."
Özlü’nün ölümünün ardından yayınlanan ve Berlin’de yaşadığı döneme ait anılarını içeren Kalanlar, hiçbir kalıba sığmayacak türden bir kitap. Bütün hayatının izleri var satırlarda. Deliliğin sınırlarında gezen, kendi dilini, kültürünü sorgularken içinde bulunduğu bambaşka kültüre olan yabancılığını da akıcı bir şekilde aktaran, varoluşsal debelenmelerin içinde bir kadın. Nereden geliyorsun? sorusuna “Bana yabancı olan ana-babadan. Bana yabancılaşan bir ana dilden. beni sevindiren ve ürküten bir doğadan. Acı çektiğim, kaçmak istediğim bir ülkeden,” diyor. Kitabın büyük bir kısmı Almanca yazılmış ve sonradan Türkçeye çevrilmiş. Hayatı cebelleştiği ikilemlerle geçtiği belli Özlü’nün. İkinci dünya savaşının travmaları, çarpık aile hayatının izleri, aidiyetsizlik kokuyor sayfalar buram buram. Tuhaf hisler yaratan, yoğun ve üzerinde uzun süre düşündürecek ama maalesef kendisi çok kısa olan bir eser.
Kalanlar - T. ÖZLÜ /Ben ölesiye yorgunum artık!Anı-Mektup-Günlük
Bazı kitaplara not düşmeli: "Yorgun ruhların ulaşamayacağı yerlerde saklayınız!"
Yıllar önce 
Çocukluğun Soğuk Geceleri ile tanışmıştım yazarın kalemiyle. Yaşadıkları, dağınık ruh hali ve o ruhun kalemine
*Bu incelemenin çok büyük bir kısmı Tezer Özlü'nün kitaplarında geçen sözlerden oluşmaktadır. Tezer Özlü okumayanların içi rahat olsun, hangi cümlenin alıntı olduğu anlaşılmayacağından spoiler
9/10
2022 16. kitabı
Mükemmel bir kadınla tanıştım, kısacık cümlelere bir hayat dolusu anlamlar sığdıran. Hiçbir kitap için "neden daha önce okumadım?" demedim; o vakte kadar beklemişse doğru zaman o olduğu içindir diye düşündüm. Elbet bu kitap için de bu geçerlidir. Belki neden daha önce okumadım diye üzülemem ama neden doğru zaman şimdi diye sitem ederim.
“Burası deli bir ülke , ama deliliği güzelleştirici değil, anlamsız ve katı ,iliklerine kadar satılmış.”
Hala ne kadar güncel bir cümle ne kadar derinden sarsıp düşündüren bi alıntı değil mi?
Bütün kitapta tam olarak böyleydi- ben bunu daha önce hissettim ya da böye bi durumla karşılaşsam ben de böyle yapardım dedirtecek cinsten yani.
Bu ay 3 Tezer Özlü kitabı okudum ve 3’ü de seneler önce okuduğum kitaplardı - yazanlar aynıydı ama ben ve hissettiklerim kesinlikle aynı şeyler değildi.
Benim için bu kitap daha sarsıcı , daha kutsal ve daha değerli artık. Tezer Özlü ‘ de öyle.
KIsa ama yoğun kıvama sahip bu kitaplar mutlaka Türk edebiyatı zemininde köklü temellere sahip. Okuyun okutun derim. :)
Yazarın ölümünden sonra yayınlanan bir kitabı daha... Hayatta değilken bile tüm sözleri şaha kalkıyordu yokluğunda. Tekrar yenilemeliyim ki
en çok beğendiğim ve ödül almış kitabı "yaşamın ucuna yolcuk " tan sonra okuduğum en guzel eseriydi yine. Yazar farklı ve sıradışı anlatımıyla iç dünyamızdaki izlere dokunuyor. Eserlerini okudukça Başta Berlin olmak üzere, Kore'ye, Guney Almanya 'ya, İsveç 'e, Türkiye'ye.. her yere yolculuk yapıp, her ülkenin insanlarından izler alıyorsunuz. Hepsinin ortak izi ise genelde acı ve ölümden oluşuyor. Buna rağmen yaşam hep devam ediyor. Tıpkı öldükten sonra onun kitaplarının yayınlanmaya devam etmesi ve bizlerin de okuması gibi. Yazarı birkez daha saygıyla anıyorum
Yazar Hakkında
Tezer ÖzlüYazar · 10 kitap
Tezer Özlü, Türk yazardır. Başta Çocukluğun Soğuk Geceleri ve Yaşamın Ucuna Yolculuk olmak üzere az sayıda kitabıyla tanınır. Yazar 
Demir Özlü ve yazar-çevirmen 
Sezer Duru'nun kardeşi, yönetmen 
Erden Kıral'ın eşidir. Türk edebiyatının "gamlı ve lirik prensesi" lakabıyla anılmaktadır.
10 Eylül 1942 tarihinde eğitimci anne babanın, üçüncü ve son çocuğu olarak Kütahya'nın Simav ilçesinde doğdu. Annesi Nimet Servet Kafkasya kökenli, babası Sabih Özlü Halep doğumludur. Çocukluğu anne babasının görev yaptığı Simav, Ödemiş ve Gerede'de geçti. On yaşındayken İstanbul'a geldi. Gerede'de başladığı ilköğretimini Taksim 29 Ekim İlkokulunda tamamladı. Ortaöğrenimi için Sankt Georg Avusturya Kız Lisesine başladı. 1961 yazında okul vesilesiyle arkadaşları Gönenç ve Güler ile yurt dışına çıktı. 1963'te mezun olmanın önemli olmadığını düşünerek liseyi son senesinde bıraktı. 1962-1963 yıllarında otostopla Avrupa'yı gezdi. 1963 yılı Nisan ayında Almanya'ya ablasının yanına, oradan da ablasıyla Paris'e geçti. Orada Yüksel Arslan, Mübin Orhon, Nejat Devrim, Remzi Raşa, Selim Turan, Hakkı Anlı gibi birçok ressamla tanıştı. 1963'te İstanbul'a dönen Özlü, Paris'te tanıştığı tiyatrocu ve yazar Güner Sümer'le 1964 yılında evlenerek birlikte Ankara'ya yerleştiler. Sümer'in Ankara Sanat Tiyatrosunda (AST) çalıştığı bu dönemde Özlü, Almanca çevirmenlik yaptı. AST'ta 1963-1964 sezonunda Sümer'in yönettiği Brendan Behan'ın Gizli Ordu adlı oyununda oynadı. Ankara'daki yıllarında önce Türkiye Şeker Fabrikaları Müdürlüğünde, sonrasında Goethe Enstitüsünde çevirmen olarak çalıştı.
1965'te babasının isteği üzerine İstanbul Erkek Lisesi sınavına girdi ve liseyi dışarıdan bitirdi. 1967'de Sümer'den ayrılma kararı aldı ama evlilikleri bir yıl daha sürdü ve 1968'de boşandılar. Ardından İstanbul'a gelerek bir süre anne babasıyla yaşadı. 1963'te koyulan manik depresyon tanısıyla kesintili olarak 1967-1972 yılları arasında İstanbul'da farklı hastanelerin psikiyatri kliniklerinde kaldı. M.A.N., Birleşik Alman İlaç Fabrikaları (BİFA) kuruluşlarında çevirmenlik yaptı.
Asaf Çiyiltepe'nin ölümünden sonra 1968'de eşi Pirkko'nun evinde tanıştığı sinemacı Erden Kıral'la Haziran 1969'da evlendi. Bu evlilikten 1973'te "Deniz" adında kızı doğdu. Kızı doğduktan sonra bir süre ara veren Özlü, Türk-Alman Kültür Merkezi'nde program asistanlığı yaparak devam etti. 1981'de Alman Akademik Değişim Servisi bursu alarak bir yıllığına Berlin'e gitti. Bu arada Kıral'dan ayrılma kararı aldı. 1982'de Kanlıca'da Ferit Edgü'nün evinde Erden Kıral, Onat Kutlar ile birlikte -Edgü'nün aynı adlı romanından uyarlanan- Hakkâri'de Bir Mevsim film senaryosu için çalışmalarda bulundu. Romanı sinemaya uyarlamaya fikri ilk olarak Özlü'den çıkan film, Türkiye'de sansüre uğradı. 1983'te 33. Berlin Uluslararası Film Festivali'ne katılan film, yarışmadan Gümüş Ayı Jüri Özel Ödülü dâhil olmak üzere dört ödül kazandı. Burs ve festival süresince Berlin'de kalan Özlü, burada Türk edebiyatını tanıtan etkinlikler, programlar düzenledi, Türkçeden Almancaya çeviriler yaptı.
1983'te Berlin'de bir sergide İsviçre asıllı fotoğraf sanatçısı Hans Peter Marti ile tanıştı. Aynı yıl İstanbul'a döndüğü sırada, ayrılma kararı aldığı Erden Kıral ile boşandı. Türk-Alman Kültür Merkezi'nde tekrar çalışmaya başladı. Türkiye'de evlenme sürecinde Marti'yle bürokratik engellerle karşılaşan Özlü, Nisan 1984'te Zürih'te evlenerek kızıyla oraya yerleşti. 1985'te koltuk altında oluşan şişlikten meme kanseri olduğunu öğrendi. İlk başta ameliyatı reddeden Özlü'nün sonradan cerrahi müdahaleyle göğsü alındı. 18 Şubat 1986'da Zürih'te öldü. Cenazesi İstanbul'a getirilerek 25 Şubat 1986 tarihinde Aşiyan Mezarlığı'na defnedildi.
Özlü, eski eşi Erden Kıral'ın Yol filminin çekimi döneminde yaşananları anlattığı filmi Yolda'da Yelda Reynaud tarafından canlandırıldı.
