Böyle bir kitap nasıl yazılabiliyor anlamıyorum. Bir insanın iç dünyası kendi kafasındaki psikolojik savaşı daha güzel anlatılamazdı herhalde. Dostoyevski"ye hayran kaldım. Günümüzde yaşasaydı da tanışma imkanı bulabilseydim keşke :) Yalnız Raskolnikovun annesine üzüldüm kadın üzüntüden öldü. Ama en sevindiğim Raskolnikovun o karamsarlığından kurtulup tekrar hayata geri dönmesi oldu. Sonyaya da değinmesem ayıp olur :) Bu kadar iyi niyetli bir insan günümüzde belkide yoktur. Sonuçta Raksolnikovu hayata döndürende onun bağlılığı onların aşkı oldu. Kısacası hayatımda okuduğum en iyi kitaplardan biri Sefillerle birlikte tam bir başyapıt. Mutlu sonla bitmesi güzel oldu.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.