Anısı bende bambaşka olan bir kitaptır "Sol Ayağım". Kitapçıda gezerken gördüğüm ve bunu mutlaka Eylül'e(kızım) almalıyım dediğim. Açıkçası ya okurken hüzünlenirse diye de düşünmedim değil hani.
Hem onun hem bizim için oldukça zorlu bir dönemdi o zaman. Şöyle ki yürüyen koşan zıplayan sapasağlam minnak bir kuzu iken sol bacağındaki bir rahatsızlıktan dolayı bir sene boyunca ayağını yere basmayacak şekilde dizayn edilen ve adını taçi taktığımız özel bir alete mecbur kalmıştı. Yedi yaşında bir çocuğa bunun tedavi amaçlı olduğunu anlatmak gerçekten çok zordu ama yaşına göre oldukça olgun sayılabilecek bir çocuk olan kızım zaman zaman çok zorlansa da bunu kabullendi ve neyse ki tedavi sürecimiz uzun ama olumlu geçti. Ben bunları hatırlayınca ve şu satırları yazarken bile boğazımdaki o düğüm yumruk gibi kalır orada.
Lafı fazla uzattım galiba, kitaba gelecek olursak doğuştan beyin felci nedeniyle sadece sol ayağını kullanabilen Christy Brown'ın kendi yaşamını anlattığı otobiyografik romanıdır. Belki benim okuduğum zamanla alakalı empati kurduğumdan olabilir, ben beğenmiştim belki siz de beğenirsiniz.