O kadar akıcıydı ki sanki İbrahim ile birlikte ben de gezdim Mardin’i. Meleknaz’ın Hüseyin’in düşüncelerinin izini dürdüm. Şengal Dağı’ndaki ölümleri gördüm. İşgalden kaçıp zulüm görenlerle sığındım. Dünyaya sırtımı döndüm.
Neden bu kadar boş yaşadığımı sorgulattı kitap.Meleknaz ve Zilan ağlamadılar artık ama ben halimize çok ağladım…
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.