Polisiye çok sevdiğim için sürekli karşıma çıkıyordu Tess Gerritsen’in kitapları. Sonunda çok merak ettiğim seriye Cerrah kitabıyla başlamış bulunuyorum. Kitabın sevdiğim tarafları da oldu, hayal kırıklığına uğradım bölümleri de oldu. Kısaca aşağıda onlara değineceğim;
En başta kendimce olumlu bulduğum taraflarını açıklamak istiyorum. Olay örgüsü güzel işlenmiş, sonu dışında. Kitabı başladığınız gibi bitirebilirsiniz, çok akıcı şekilde okunabiliyor. Karakterlerin düşüncelerini, travmalarını, psikolojik analizlerini iyi bir şekilde bizlere anlatıyor. Bu dediklerimi de bulamasaydım seriye devam etmeyecektim.
Olumsuz tarafları biraz daha fazla benim için. Bir polisiyeden çok bir gerilim romanı gibi hissettim okurken. Seni bir bilmeceye sokmuyor, kötüler ve iyiler belli. Bu nedenle kötüyü yakalamaya odaklanmamızı istiyor yazar diye düşündüm ama olaylar tamamen şans ve önsezi ile çözülüyor. Bu da polisiye romanlarında olmasını isteyeceğim en son durum. Özellikle çok fazla basit kalmış son kısmı.
Ana karakterimiz kadın. Dedektif Rizzoli erkek egemen bir aile ve çevrede büyüdüğü için kendini kanıtlamak isteyen hırslı biri. Erkekleri tek kalıba sokarak hepsini kendinden uzaklaştırıyor. Biraz abartılacak şekilde bir asosyal bir yaşamı var.
Kitabın bazı kesimler tarafından çok beğenilmesinin nedenini, Rizzoli’nin erkeklere olan bakış açısı olduğunu düşünüyorum. Polisiye sever olarak kitabı vasat buldum. Ancak yine de seriye devam edeceğim. İlerleyen aşamalarda kendime göre bir şey bulma inancımı henüz kaybetmedim=)
·
255 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.