Tanrı, insanı Tanrının yüceliğini kavraması ve ona ibadet etmesi için yarattı. Daima, insanın ne olduğunu ve ne kadar var olduğunu bilmesini istedi. Sevmeli, merhamet etmeli, gülümsemeli ve alçakgönüllü olmalıydı insan. Tanri insanın kibre bulaşmasını istemedi zira kibir onu tüm bu değerlerden alıkoyacak olan korkutucu bir yanlıştı.
Jules Verne, Zacharius Usta'da yalnızca tek bir fikri tüm yönleriyle gözler önüne seriyor: kibir insanın zihnini ve ötesinde tüm benliğini ele geçiren lanetli bir yok oluştur.
Zacharius Usta Cenevre'de yaşayan oldukça yetenekli bir saat ustasi. Öyle ki zamanın doğru ayarlanmasını sağlayan "saat maşasını" icat ediyor ve bu buluş onu zamanın yaratıcısı olduğuna inandırıyor. Zamanın insan hayatında yer etmiş olan önemli varlığının yaratıcısı olduğunu bilmek onu yüceltiyor ve tanrıdan bir farkı olmadığına inanıyor. Onun kadar büyük, onun kadar yüksek ve onun kadar sonsuz. Bu yanlış düşünceler onu yavaş yavaş kibrin can alıcı girdabına sürüklüyor.