"İnsan sevince yeşerir.." diyen Zarifoğlu gibi sevmeyi kalbin en güzel marifeti,insanın en büyük nimetlerinden biri olarak görüyorum.
Sevilince yeşerir mi insan orası muamma ama sevmek her zaman azalara güç veriyor.
İlla birinin bişeyi olmak değil bizi var eden. Bi tabi aşk, sevgi özel anlamlı duygular.. Ancak bir bütün olabilmek uğruna kendimi kaybetmek istemem. Fikrimce birbirine ait olmak diye tanımlarsak çok daha anlamlı olur.